7;34 



van palmpitten in die zelfde jaren was gemiddeld ongeveer 312.000 

 ton. Verreweg het grootste deel dezer pitten werden in Duitschland 

 verwerkt. De gemiddelde jaarprijs der Lagos palmolie (het beste zachte 

 merk) te Liverpool schommelde van 1908 tot 1913 tusschcn £ 25I/3 

 en £33 per Engclsche ton; de mindere qnaliteiten zijn goedkooper in 

 |uni 1913 was de slechtste qualitcit £6 goedkooper dan de Lagos. 

 De gemiddelde jaarprijs der palmpitten te Liverpool schommelde in 

 die zelftlc jaren tnsschen £ i3'/o en £ 2 2\/'.2 per ton. 



In ons Indië heeft men zich sedert 1910 ernstig op deze cultuur 

 toegelegd, eerst uitsluitend op Sumatra's Oostkust en wel speciaal in 

 Tamiang, later ook in Atjeh en in Padang Bedagei en nu ook in de 

 Lampongsche districten. 



In 19 13 waren er 8 ondernemingen, die zich uitshütend of 

 geilceltelijk op de oliepalmcultuur toelegden; in 1914 reeds 15 van 12 

 maatschappijen, die S500 acres beplant hadden in Tamiang en Assahan, 

 en in 191 5 reeds 18 ondernemingen van 14 maatschappijen met een 

 beplant oppervlak van ± 10.000 acres, waarop 350.000 boomen. 

 De verwachtingen van deze cultuur zijn hoog gespannen. 



L I T T E R A T U U R. 



1. Aanwijzingen voor de cultuur van den oliepalm. Verslag van 



's Lands plantcntuin, 1886. 



2. Adam. Le Palmier a Huile. Paris, Challamel, 19 10. 



3. HuBKRT. Le Palmier a Huile. Paris, Dunod et Pinat, 191 1. 



4. Clvdk Bili.ows and Bkckwitii. Palmoil aud kernels. Liverpool, 19 13. 



5. I'ARQUHAR AND Thomp.son. 'The oilpalui. l'itgave van het Gouver- 



nement van Zuid-Nigerie, 191 3. 



6. HuxGiiR. De Oliepalm. Leiden, Brill, 1917. 



