74:^ Sage. 



In streken, waar de echte sagopalmcn veelvukliy voorkomen, wint 

 men slechts zelden sago uit den arènpalm en deze wordt alleen gebruikt 

 voor het winnen van arènsuiker. Op Sumatra en Borneo bereidt men 

 er echter sago uit. 



De hoeveelheid, die men daaruit verkrijgt, is evenwel belangrijk 

 minder dan die van de echte sagopalmen, ongeveer 1/jq tot ^/\^. De 

 kwaliteit is eveneens slechter en meer zoet dan zuur van smaak. 



\'an de overige sago-Ieverende boomsoorten noemen we Cycas 

 circinalis, die over den geheelen Archipel verspreid is en meest aan de 

 kust wordt aangetroften ; eenige Borassus, Carjota, Phoenix en Corypha- 

 sooi'ten, die alle een sago van meer of minder goeile hoedanigheid geven. 



GkOGRATHISCHE \^KKr,Ri;iI)ING. 



Het gebied, waarin de verschillende soorten van sagopalmen 

 worden aangetrotfen is moeilijk nauwkeurig aan te geven, daar de 

 meeste schrijvers in hunne opgaven geen soorten onderscheiden. Op 

 Ceram, Boeroe en llalmaheira worden uitgestrekte bosschen van 

 sagopalmen aangetrotfen ; de plant verbreidt zich van hieruit Noord- 

 waarts tot Mindanao, Oostwaarts tot het eiland Vanikoro, Zuidwaarts 

 tot de Kei- en A roe-eilanden en Timor, Westwaarts over Celebes, 

 Borneo naar West-Sumatra en de daar langs gelegen eilanden. 



Als cultuurplant wordt de sagopalm op Java (Buitenzorg en 

 Bantam), .Sumatra (Oostkust), Riouw, Biliton, Wester- en Oosterafdeeling 

 van Borneo, Ternate, Ambon, Malakka en .Siam aangetroffen. 



In het Westen van den Archipel heeft M. -Sagus zich meer 

 algemeen verbreid, in het Oosten treft men M. Rumphii meer aan. 

 l)c hoogte, waarop de sago|)almen groeien, is zeer uiteenloopend ; men 

 vindt hen aan het strand en tot op ecne hoogte van 500 tot 700 

 .Meter boven den zecspictjfcl. 



