Cultuur van den Sagopalm. 



Al.GEMEENK CiROEI VOORWAARDEN. 



Men oiKlerscheidt bij de sagopalmcn twee wijzen van voortplanting, 

 namelijk eenc geslachtelijke, door middel van zaden en ecne onge- 

 slachtelijke, door middel van stekken, waarvoor de zijdelingsche jonge 

 uitspriiitsels van den wortel dienst doen. 



Daar de boomen voor het winnen van het merg worden omge- 

 hoiiwcn, voordat de bloei heeft plaats gehad, wonlt in de sagotuinen 

 bijna altijil van de ongeslachtelijke voortplanting gebruik gemaakt. 



Waar de sagopalm in het wild v'oorkomt, wordt de soort ook 

 in stand gehouden door de zijdelingsche uitspruitsels, die zich na het 

 afsterven van den moederstam als afzonderlijke boomen ontwikkelen 

 en dan een boschje vormen. 



Het ontkiemen van de zaden geschiedt zeer moeilijk. Wanneer 

 deze op den grond vallen, ontkiemen zij gewoonlijk niet ; alleen zaden, 

 die tusschen de bladscheeden komen te liggen, doen dit wel, doch 

 kunnen zich daar niet tot planten ontwikkelen. 



Bij het uitzaaien op kvveekbeddingen moet veel zorg aan het gewas 

 besteed worden en vooral moet de grond steeds vochtig blijven. 



Reeds op driejarigen leeftijd heeft de sagopalm een kleinen stam ; 

 op goeden grond en goed verzorgd, wordt de volle wasdom in tien 

 tot twaalf jaren bereikt; in de vrije natuur of onder minder voordeelige 

 groeivoorwaarden zijn daarvoor dikwijls vijftien tot twintig jaren 

 noodig. 



De sagopalmen stellen als eerste levensvoorwaarde een vochtigen, 

 liefst slijkachtigen bodem. Op te drogen grond kan de plant niet groeien, 

 terwijl te veel water de plant wel niet doet afsterven, maar een 

 slechten invloed heeft op de kwaliteit van het meel. 



