745 Sngo. 



Aanplant. 



Wanneer iemand een sayotuin wil aanleggen, begint hij met een 

 stuk grond uit te zoeken in de nabijheid van water. Bij gebrek aan 

 een beek of rivier worden die ])laatsen uitgezocht, waar in den regen- 

 moesson het water samenstroomt en de bodem dan zeer moerassig 

 is. De grond wordt geheel schoon gemaakt, de boomen, welke er 

 staan, gerooid, de struiken omgekapt enz. Wanneer alles goed gedroogxl 

 is, steekt men er den brand in. 



.\ls het terrein voldoende gereinigd is, kan met uitplantcn worden 

 begonnen en haalt men als plantmateriaal uit andere sagotuincn jonge 

 uitspriiitsels, om deze direct op het veld uit te planten. 



De stekken moeten eene bepaalde grootte hebben, ongeveer 

 45 — 60 C.M., eer zij van den moederboom afgekapt kunnen worden. 



Gewoonlijk worden zij in een verband van 2 vadem (±34 M.) 

 in het vierkant geplant, een plantverband, dat volgens deskundigen 

 te eng is. Bij een plantverbantl van 8.5 M. (5 vadem) verkreeg men 

 een naar kwaliteit en kwantiteit beter product. Door meerdere ruimte 

 en lucht kunnen de boomen zich beter ontwikkelen, terwijl het uit- 

 schieten van de bladstelen niet belemmerd wordt. 



Bij het uitplanten moet er vooral zorg voor worden gedragen, dat 

 de spruit niet te diep in den modder steekt, doch wel stevig komt te staan. 

 Gewoonlijk ondersteunt men de stek door een paar stokjes. Alsplanttijd 

 kiest men bij voorkeur den regenmoesson, doch wanneer er overvloeil 

 van water aanwezig is, zijn daarvoor alle jaargetijden even geschikt. 



Op jeugdigen leeftijd hebben de jjlantcn slechts bladeren, die tlirect 

 uit den wortel komen, doch daar de bladschceden langzamerhand harder 

 worden, vormen deze het omkleedsel van den houtachtigen cylinder. 



Uitloopers worden dcjor de jonge plant vrij spoedig gevormd ; 

 in sommige streken snijdt men deze weg, wanneer de plant nog niet 

 drie jaar is. In het Buitcnzorgsche worden, om gezonde boomen te 

 houden, nooit meer dan vijf uitloopers aan eiken stoel gelaten. 



De ver]jleging van den aanj)lant bestaat alleen daarin, dat de jonge 

 boomen van slingerplanten gezuiverd worden, terwijl hoogc onkruiden, 

 welke het uitgroeien van de jonge loten zouden belemmeren, verwijderd 

 worden. Af en toe hoogt men den grond rondom den stam wat aan. 



Wanneer men vermenigvuldiging door miildel van zaail toepast, 



