754 



Een rij van ijzeren pannen, ieder van omstreeks 0.7 M. in 

 doorsnede, wordt op een soort van gemetselde fornuizen aan eene 

 zorgvnldig' getemperde hitte blootgesteld en met een geolied stuk 

 doek gewreven. 



In deze pannen werpt een arbeider eene hoeveelheid sagokorrels, 

 die hij met houten spanen gestadig omroert, terwijl hij er van tijd 

 tot tijd meer korrels bijstort, totdat zij de hoeveelheid bedragen van 

 omstreeks twee tjoepah's (ruim 2 L.). 



Nadat de roosting ongeveer drie minuten heeft geduiu'd, worden 

 de korrels uit de pan genomen en wederom door ile ronde zeel 

 gezift. De bij het roosteren aaneengekleefde korrels worden daardoor 

 afgezonderd en dan terzijde geworpen ; zij die door de gaten gaan 

 vormen een rookenden hoop, dien men twaalf uren lang stil laat liggen. 

 De korrels hebben nagenoeg dezelfde grootte als voor het roosteren 

 en sommige behouden ook hun wit en meelachtig voorkomen; maar 

 de meeste zijn doorschijnend geworden en alle, ofschoon nog zacht, 

 hebben een zekeren graad van taaiheid erlangd. 



Een tweede roosting op dezelfde wajze ondergaan, maakt ze nog 

 harder en taaier en doet ze tegelijk aanmerkelijk in grootte verminderen. 



De sago is nu geheel gereed om in den handel gebracht te 

 worden en wordt weggezet in groote open bakken, om bij den verkoop 

 in zakken of kisten te worden overgestort. 



