771 



Kuol- eu WortelgeiratiBeu. 



Manihot dulcis Baillon en japtropha diilcis Rottboel. 



De vele variëteiten, die men in den Indischen Archipel aantreft, 

 behooren voornamelijk tot de soort zoete cassave. Zimmkrmann geeft in 

 Der Pflauzer, Jahrgang- III, pag. 263, eene indeeling van een groot 

 aantal cassave-variëteiten. 



Ook [. E. VAX DKR Stok geeft in de Mededeel ingcit van het 

 Departement van Landbouiv No. 12, eene indeeling. Terwijl Zimmkrmann 

 onderscheid maakt in bittere en zoete variëteiten, laat van der Stok dit 

 onderscheid geheel vervallen ,,als voor eene praktische indeeling geheel 

 onbruikbaar". Hij verdeelt de variëteiten allereerst in twee hoofdgroepen. 

 Hoofdgroep I omvat de behaarde, hoofdgroep II de onbehaarde variëteiten. 

 Dit onderscheid in ]:)ehaarde en onbehaarde typen blijft steeds scherp 

 gehandhaafd en er komen ^ce.n twijfelachtige gevallen voor. 



De beide hoofdgroepen worden voorts onderverdeeld in twee 

 groepen A en B. Groep A omvat de variëteiten met donkergroenen, 

 groep B die met lichtgroenen stengelbast. De groepen A en B vallen 

 uiteen in ondergroepen, welke zich 

 onderscheiden naar de klcurkenmer- 

 ken van de opperhuid der jonge 

 stengeldeelen, van den bast der 

 wortelknollen en van de kurkhuid 

 bij de oudere stengeldeelen. 



;,. Selectie. In de landbouw- 

 praktijk geschiedt de voortplanting 

 van cassave steeds langs vegetatieven 

 weg, door middel van stekken. Zooals 

 wij reeds zagen, levert het gewas ook 

 zaad en men heeft van de geslach- 

 telijke voortplanting te Buitcnzorg 

 in den Selectietuin voor Rijst en 

 Tweede Gewassen, gebruik gemaakt 

 om nieuwe variëteiten te verkrijgen. 



Men gebruikte vooral het zaad 

 van twee inheemsche variëteiten, Fig. 26<s. Zaadplant mptwortf Is van cassave. 

 manis en begog. ('it de 700 zaailingen 

 van de man is deed men eene keuze en koos er 6<S uit om verder op 



