778 



onderzoekingen ter bestrijding daarvan. Na lezing van dit rapport 

 moet men wel tot de conclusie komen, dat men hier voor een zeer 

 moeilijk op te lossen vraagstuk is gesteld en dat de middelen, door 

 de planters reeds sedert jaren in praktijk gebracht, n.1. het op stomp 

 kappen van de aangetaste planten en het afplukken der aangetaste 

 bladeren (pritillen), ook tegenwoordig nog als de cenige bestrijdings- 

 middelen beschouwd moeten worden bij een eenigszins belangrijk 

 optreden van de plaag. 



Wanneer men tot het up stomp kappen overgaat, moet 

 dit vergezeld gaan van een zorgvuldig schoonmaken van de tuinen 

 terwijl het onkruid tevens met de gekapte cassavestengels verbrand 

 moet worden. 



De vroege morgen is daarvoor de meest geschikte tijd, daar de 

 mijten dan nog stilzitten en er weinig gevaar is, dat zij bij het kappen 

 en vervoeren van de aangetaste deelen op gezonde planten overgaan. 



Wanneer de planten ouder dan 7 maanden zijn, biedt het op 

 stomp kappen geen voordeel meer. 



Het afplukken van de bladeren kan in sommige gevallen zijn 

 nut hebben, doch alleen, wanneer de mijt op kleine oppervlakten 

 voorkomt om daardoor de uitbreiding te voorkomen. Met cijfers heeft 

 Leefmans kunnen aantoonen, dat de productie aan knollen door dit 

 middel zeer achteruitgaat en kon hij tevens constateeren, dat de 

 kwaliteit der knollen er onder lijdt. Bij zijn proeven vond hij namelijk, 

 dat aan aldus behandelde planten slechts zelden gezonde witte knollen 

 voorkwamen. Toch is het beter het afi)lukken der blaileren consequent 

 door te voeren, dan de mijt maar haar gang te laten gaan, daar de 

 planten bij een eenigszins belangrijk optreden der mijten ten doode 

 zijn opgeschreven, terwijl bij tijdig pritillen de plant tenminste blijft 

 leven, daar het vegetatiepunt niet spoedig wordt gedood. 



Een uitgebreide proef werd door Leefmans genomen om de mijt 

 te bestrijden door middel van haar natuurlijke vijanden en maakte hij 

 daarvoor een zorgvuldige studie van de leefwijze van het dier. 



Allereerst constateerde hij, dat deze Tetranychus soort op een 

 groot aantal andere planten kan leven, zooals bijv. Ricinus communis, 

 kina, een aantal op Java veel voorkomende onkruiden en op de djarak 

 pagger, (Jatropha curcas), die vooral in Oost- Java veelvuldig wordt 

 aangeplant. 



