780 



van den Kloet in Kediri, wordt belangrijke schade aangericht voor- 

 namelijk door de larven van twee keversoorten, Leucopholis rorida 

 Fab. en Lepidiota stigma Fab.. De meest schadelijke is de eerste 

 soort, op Java bekend onder den naam lonté. 



Lekkmans heeft in een mededeeling van het Departement van 

 Landbonw deze en nog andere soorten beschreven. De engerlingen 

 vreten de wortels en later ook de wortelknollen zelf aan. Treedt de 

 plaag sterk op, dan verliezen de planten hare bladeren en geven geen 

 opbrengst meer. Ook de plantbibit kunnen de oerets aantasten, zoodat 

 inboeten in groote mate noodzakelijk wordt. 



Als bestrijdingsmiddel tegen deze plaag worden de velden 

 verscheidene malen omgeploegd om daardoor de volwassen enger- 

 lino-en aan de oppervlakte te brengen. Deze worden dan verzameld en 

 vernietigd. 



Leefm.\ns nam verscheiden proeven met maag- en contactgiften. 

 De maaggiften bleken geen waarde als bestrijdingsmiddel te bezitten, 

 terwijl van de vele beproefde contactgiften zwavelkoolstof het werk- 

 zaamst was. 



Vele andere gewassen bleken door Leucopholis oerets te worden 

 gevreten, Agave echter niet en werd bevonden dat agavegronden 

 oeretvrij bleven, zoodat agavesoorten met succes als wisselgewas kunnen 

 worden aangewend. 



Dr. KoNiNcsüERGER heeft nog enkele dierlijke cassavevijanden 

 beschreven, doch de aangerichte schade is van al deze soorten be- 

 langrijk minder dan die van bovengenoemde. We noemen uit zijn 

 mededeelingen daarvan de volgende: Monolepta quadripunctata F. 

 een keversoort, die schade aan bladeren en bladstelen veroorzaakt ; 

 een Lytta soort, die de bladeren aanvreet; Acosmeryx ancea Cr., een 

 pijlstaartvlinder, waarvan de rups schadelijk is en de schildluissoorten 

 Pinnaspis, Lecanium en Aleurodes. 



Van ziekten, die niet door dieren worden veroorzaakt, heeft de 

 cassave in Nederlandsch-Indië nog betrekkelijk weinig te lijden. 



In 1904 werd in Kediri voor het eerst eene ziekte geconstateerd, 

 welke onder den naam van wortelrot bekend staat. Zooals de naam 

 aangeeft, bestaat de ziekte in het wegrotten van de wortelknollen, 

 terwijl bovendien de aangetaste planten hare bladeren verliezen. 

 De zieke planten sterven niet af, doch vormen later weer nieuwe 



