787 



Knol- en Wortelgewassen, 



Eene aschanalyse van den cassavewortel (aschgehalte 1—2 o/q 

 van het totale gewicht) geeft de volgende uitkomsten: 



Geschilde Wortel. 



Schil (2.20 0/0 van het 

 totale gewicht). 



FeoOj 



Ca O 



Mg O 



Na, O 



K2O 



P., O, 



SO3 



COo 



Si Oj (oplosbaar in Xa, C O3) . . 

 SiOo (onoplosbaar in XaoCOs). . 

 Cl 



0.66 

 10.64 



7-35 

 1.28 

 41.58 

 '5-59 

 3-73 

 9.14 

 0.94 

 7-15 

 2-75 



2-45 

 6.62 



3-32 

 0-95 

 14.70 



2-45 



1.71 



2.51 

 10.94 



52-58 

 1.41 



Blauwzuiirbevattende verbindingen heeft men in de knollen steeds 

 aangetroffen, gewoonlijk echter minder in de zoete dan in de bittere 

 variëteiten. De cijfers, hieromtrent gevonden, schommelen voor zoete 

 variëteiten tusschen 0.00 1 en 0.003 %, voor de bittere tusschea 0.022 

 0.077 % in de wortels. 



Volgens enkele schrijvers zou het blauwzuurhoudende glucoside 

 ook in de bladeren en stengels voorkomen, hetgeen men bemerkt aan 

 den sterken geur naar bittere amandelen, die ontstaat bij fijnwrijving 

 van de bladeren tusschen de vingers. 



In de lijsten van analysen, uitgevoerd in het Koloniaal Museum 

 te Haarlem treft men ook de cijfers aan omtrent de voedingswaarde 

 van cassave en de daaruit bereide producten. Voor versche cassave 

 wordt een voedingscijfer van 25 — 39 opgegeven, voor cassavemeel 95 

 en voor tapioca 87. 



Vergelijken we de voedingswaarde van de versche cassave met 

 die van aardappelen, dan zien we, dat die niet veel daarvan verschilt, 

 voor aardappelen wordt als cijfer 27 —34 opgegeven. 



Het gebruik, dat men van den cassavewortel maakt, is verschillend. 

 Over geheel Java kan men de knollen op de pasars en aan de warongs 

 vinden, aan de laatste meestal gekookt of in allerlei vormen voor directe 

 consumptie bereid. Door het koken wordt het blauwzuurhoudende 

 glucoside ontleed, waarna het vluchtige cyaanwaterstofzuur ontwijkt. 



