798 



De bovenaardsche stengeldeelen zijn kantig en forsch gebouwd, 

 meermalen vertakt en rijk bebladerd. 



De bladeren staan verspreid langs de stengels, ze zijn samen- 

 gesteld, oneven gevind met jukken van tweeerlei grootte. De blaadjes 

 zijn rimpelig, licht- of donker-groen van kleur, een enkelen keer geelachtig. 



De bloemen staan in bloeiwijzen, welke bijschermvormig zijn. 

 De kelk is vergroeidbladig met vijf vrij lange kelkslippen, door welke 

 de latere vrucht ten deele omsloten blijft. De kroon is eveneens 

 vergroeidbladig, wit, geelachtig rosé, violet of blauw met vijf kleine slippen. 

 De meeldraden zijn vijf in aantal met korte helmdraden en lange 

 helmknoppen, die eenigszins spits toeloopen en geel van kleur zijn. 

 De stamper bestaat uit een korten knopvormigen stempel, een 

 langen stijl en een bovenstandig, tweehokkig vruchtbeginsel. Door 

 gebrek aan honigkliertjes komen er weinig insecten op de planten en 

 is zelfbestuiving regel. 



Er zijn nietbloeiende rassen en ook rassen, ilie bloeien zonder 

 vrucht te geven. Dit is vaak het gevolg van het niet openspringen 

 van de helmknoppen of van de onvruchtbaarheid van het stuifmeel. 



De vrucht is eene tweehokkige besvrucht. De zaden zijn talrijk, 

 klein, plat, ovaal met toegespitsten top. Het kiemwit bestaat voor- 

 namelijk uit vet en eiwit. 



Gewoonlijk wordt de aardappel door het poten van de knollen 

 vermenigvuldigd ; alleen voor het verkrijgen van nieuwe rassen gebruikt 

 men het zaad als reproductieorgaan. De schier eindelooze variabiliteit 

 der planten, welke uit zaden ontstaan, maakt dat het kweeken van 

 nieuwe rassen zeer gemakkelijk gaat, vooral daar de nieuwe vormen 

 door ongeslachtelijke voorttelling direct in stand kunnen worden gehouden. 



2. V'ar ië te i te n. Aardappelrassen zijn gewoonlijk weinig con- 

 stant ; het klimaat, de bodem en weergesteldheid, bemesting en be- 

 werking van den grond zijn factoren, die de eigenschappen aanzienlijk 

 kunnen wijzigen. Er bestaan van den aardappel een zeer groot aantal 

 variëteiten, grooter dan van eenig ander landbouwgewas. Ter onder- 

 scheiding deelt men de rassen in naar den tijd van rijp worden, in: 

 vroege, middelvroege en late. 



De vroege „soorten" volbrengen op Java hun groei in 60 — 80 

 dagen, de middelvroege in 80 — 120, de late in 120 — 150 dagen. 



