799 Kuol- en Wortelgewasseu. 



3. C u 1 1 u u r. De aardappel verlangt, om de hoogste productie 

 aan knollen te geven, een lossen humusrijken, goed doorlatendcn en 

 tamelijk vruchtbaren grond. Vooral dient deze rijk te zijn aan gemak- 

 kelijk opneembaar plantenvoedsel. Natte stijve gronden verhinderen 

 eene goede ontwikkeling van uitloopers en wortels. Te veel kalk in 

 den bodem is dikwijls schadelijk. Zoowel klei- als zandgronden komen 

 voor de cultuur in aanmerking. 



In Indië wordt de aardappel meestal in het gebergte geteeld, 

 daar het klimaat in de laaglanden te warm is. 



Wat de voorvrucht betreft, is de plant al even weinig kies- 

 keurig als met de grondsoort. Zij neemt eigenlijk alle plaatsen voor 

 lief, wanneer de grond maar voldoende los, vrij van onkruid en 

 behoorlijk vruchtbaar is. 



De aardappel wordt in Indië het meest op onbewaterbare gronden 

 of op de erven der Inlanders verbouwd. Na den grond bewerkt te 

 hebben, maakt men er met den pootstok gaten in en worden de 

 poters zonder eenige voorbereiding daarin gelegd. De diepte, waarop 

 men poot, is verschillend. \'oor lichte gronden is een 'goede diepte 

 8 — 12 cM., voor zware gronden 10 — 15 c.M. Het beste is de poters 

 niet dieper te leggen dan met het oog op de vochtigheid van den 

 grond noodzakelijk is. 



Men poot de aardappels doorgaans op een afstand van ongeveer 

 óo C.M. onderling. De knollen komen dan in de rij op afstanden van 

 20 — 30 C.M. te liggen. Op zware gronden kan men de afstanden wat 

 grootcr nemen, bijv. 60 bij 40 of 70 bij 50 c.M. Zijn de knollen 

 groot, dan kan men zeer goed halve knollen poten. 



Tijdens de ontwikkeling van het gewas moet de grond door 

 behakken goed los worden gehouden, zoowel om de bodemventilatie 

 te bevorderen als om het onkruid te vernietigen. 



Na het behakken kan worden aangeaard, dikwijls wordt dit ook 

 nagelaten. \'ooral op lichtere gronden werkt het aanaarden soms 

 nadeelig, doordat het uitdrogen van den bodem er door in de hand 

 gewerkt wordt. Vaak is beter wat dieper te poten dan aan te aarden. 



Aardappelplanten kunnen niet worden overgeplant, zoodat inboeten 

 niet mogelijk is. Boet men in door middel van knollen, dan blijven 

 de uit de later gepote knollen ontstane planten toch zoo achterlijk, 

 dat zij geen noemenswaardig product leveren. 



