SOI 



Kiiol- en Worlolgowassen. 



Van denzelfden onderzoeker komt er ook eene analyse in voor 

 van versch materiaal : 



Bij de aschanalyse valt op te merken, dat de asch van deze 

 aardappels zeer arm is aan kalk en zeer rijk aan kali. 



De aardappelplant bevat een vergif (solanine), dat ook in de 

 knollen kan voorkomen. Bij het ontkiemen vermeerdert de hoeveelheid 

 solanine, het is dus aan te raden kiemende aardappelen voor de 

 consumptie van mensch en dier uit te sluiten. 



E. WoLFF bepaalde de verteerbaarheid der verschillende stoffen 

 bij paarden en vond de volgende coëfficiënten : 



Droge stof 90.5 % 



Organische stof 93.3 „ 



Ruw eiwit 88.0 ,, 



Stikstof vrije extractstoffen 99.4 „ 



Literatuur. 



Dekker, Dr. J. Scheikundige studiën betreffende de voeding van 

 paarden enz. Blz. 60. Mededeelingen Depai'temcnt x-an La7idbouit>, 

 No. 8, 1909. 



DuGGAR, J. F. Potato culture. Washington, 1896. 



Fruwtrtfi, C. Die Züchtung der landwirtschaftlichen Kulturpflanzen. 

 Band III, 1909. 



LoHMAN, C. DE Savoknin Beknopte gegevens over cultuurgewassen, 

 hunne behandeling en ziekten No. 7. Enkele opmerkingen over 

 groententeelt. Dcpaiiemeiii van Landbouw, 1907. 



iMarissen, J. L. Ten Rodengate Bijzondere Plantenteelt, Bouwland 111. 

 Gei/luslreerde Land- en Tuinbouw Bibliotheek' 1907. 



Reinders, G. Handboek voor de Ncderlandschen Landbouw en veeteelt. 



Dl. II, 1899. 

 Vii. MORIN, H. DE Catalogue méthodique et synonimique des principales 



variétés de pommes de terre. 



