824 



rij dikvvandige glutencellen en aan deze grenst onmiddellijk het zet- 

 meelparenchym, waarvan de buitenste laag uit kleinere, in tangentiale 

 richting- gerekte cellen bestaat. De daarop volgende laag heeft zeshoekige 

 cellen, wier afmetingen in de verschillende richtingen gelijk zijn. Het 

 binnenste deel van het zetmeelparenchym bestaat uit zeer groote zes- 

 hoekige cellen, die in radiale richting verlengd zijn. Al deze paren- 

 chymcellen zijn geheel gevuld met zetmeel. In het witte gedeelte van 

 het kiemwit zijn de zetmeelkorrels rond. De diameter daarvan bedraagt 

 soms 30, doch ook meermalen niet meer dan 15 micron. 



De vruchtschil bestaat uit dicht aaneengesloten lagen van lang- 

 gerekte dikwandige cellen of vezels. In die dikke wanden kan men 

 zeer talrijke stippelkanalen waarnemen, die, van twee aan elkaar 

 grenzende cellen uitgaande, elkaar in het midden van den wand 

 ontmoeten. 



2. Soorten en Variëteiten. De maïs is een zeer vormen- 

 rijke soort. Körnicke onderscheidt vijf hoofdgroepen, die elk een groot 

 aantal, soms eenige honderden, variëteiten omvatten. Elke groep 

 verschilt door een reeks van eigenschappen belangrijk van een andere 

 en deze groepen worden door verschillende schrijvers gelijkgesteld 

 met systematische soorten. 



De hoofdtypen volgens Körnicke zijn de volgende: 

 I. Excellens Alef. Uitstekende maïs. 

 II. .Saccharata Kcke. Suikermaïs. 



III. Dentiformis Kcke. Paardetandmaïs. 



I\^ Microsperma Kcke. Kleinkorrelige maïs. 

 V, Vulgaris Kcke. Gewone maïs. 



De variëteit van de maïs, die het meest op Java wordt verbouwd 

 is door de volgende eigenschappen gekenmerkt : 



De korrels hebben doorgaans een rond gewelfden rug, zijn overigens 

 hoekig en even breed als lang en dik (parelmaïs). De kleur van de 

 korrels is rood, bruin-violet of blauw, terwijl kleurlooze korrels ook 

 vaak voorkomen. 



Eene variëteit, die men ook wel aantreft, heeft grootere korrels 

 en zou tot groep \' kunnen worden gebracht. De korrels zijn aan 

 beide zijden van den rug zeer sterk afgeplat, waardoor boven een 

 oleuf ontstaat. Deze variëteit komt meer overeen met de Amerikaansche. 



