S25 Tweede scwnsHeii. 



Op Madoera wurdt algemeen een dwergvariëteit geteeld, die niet 

 hooger wordt dan ± l ^ M. en zeer kleine korrels voortbrengt. Deze 

 „soort" is bij de inlanders zeer gezocht. De oranjekleurige kolven zijn 

 niet langer dan 9 c.M. en wegen gedroogd niet meer dan 30 Gr. 



In de praktijk onderscheidt men vroegrijpende, djagoeng- gendjah 

 of dj. hawarah en laatrijpende, djagoeng dalem of leuir ; beide omvatten 

 eenc reeks van variëteiten. De vroegrijpende hebben 2^2 tot 3I/2 

 maand noodig, de laatrijpende 3I/2 tot 4I/2 maand om oogstbaar te zijn. 

 Over het algemeen zijn de planten bij de laatrijpende variëteiten 

 krachtiger ontwikkeld, hebben zwaardere stengels en forschere bladeren. 

 Het meest bekend onder de laatrijpende variëteiten zijn de djagoeng 

 perak, met groote, witte, van boven afgeplatte korrels en de djagoeng 

 gading met korte, dikke kolven, en ivoorkleurige zaden. 



Onder de vroegrijpende variëteiten is de meest voorkomende de 

 djagoeng poedak of djagoeng grentel. De kolven en korrels zijn klein, 

 de laatste afgerond; de bladeren zijn spits. 



Door toedoen van het Departement van Landbouw in Xed.-Indië 

 zijn verscheidene Amerikaansche variëteiten in cultuur genomen, 

 welke rassen zich meer en meer uitbreiden. Ze hebben dikwijls 

 boven de inheemsche variëteiten de grootere opbrengst aan groen en 

 korrels voor. 



Selectie. In de laatste jaren heeft men vooral in Amerika veel 

 werk gemaakt van de veredeling van de maïs en daarmede reeds 

 prachtige resultaten bereikt. Men maakt bij het veredelen van de maïs 

 vooral gebruik van de haast onuitputtelijke individuëele variabiliteit 

 binnen de grenzen der variëteiten. Elke variëteit is alles behalve 

 eenvormig en bevat allerlei soorten van afwijkingen, zoowel in den 

 vorm van de kolven en de korrels als in de groeiwijze en in de 

 vegetatieve eigenaardigheden van stengels en bladeren. De verschillen 

 tu.sschen deze kleinere typen binnen cene bepaahle variëteit zijn vaak 

 even groot als die, waardoor de variëteiten zelf worden onderscheiden. 

 Ook komen abnormale afwijkingen, z.g. monstrositeitcn vcelvuklig 

 voor, doch deze zijn voor het verdeden van weinig waarde. 



Bij de teeltkeuze is eenvormigheid van het gewas een der voor- 

 naamste doeleinden, maar ook de vorm en de kleur der kolven, 

 hunne stompe en ptuuige uiteinden, het aantal rijen en de richting, 



