S32 



I\'. Samenstelling, voedingswaarde en gebruik. 



In het Geneeskundig Tijdschrift voor Xederlandsch-Indie, Deel 

 XXXIX (1899), oeeft Dr. P. A. Boorsma een artikel over het schei- 

 kundig" onderzoek van in Xederlandsch-Indië inheemsche voeder- 

 middelen, waarin cijfers betreft'ende de samenstelling van Indische 

 maïs worden gepubliceerd. 



Wij ontleenen daaraan het volgende: 



Onrijjie, jonge maïs van de ])asars in West-Java gaf de volgende uitkomsten : 



68.6 

 49.0 



9-5 

 i^.o 



1.65 

 2.80 



Alle cijfers, behalve die van de i^t»;' kolom, zijn berekend op 

 droog materiaal ; waar een streepje staat, is de bepaling niet verricht. 



De eiwitstoffen in de maïs zijn uitvoerig bestudeerd door Chittexden 

 en OsBORNE. Zij bestaan uit het in verdunden alcohol oplosbare zeïne 

 (maïsfibrine van Bitthausen), verder eenig albumine en drie verschillende 

 globulinen (edestine-myosine). Het zeïnegehalte is voor maïs van Java 

 en Madoera lager dan voor elders verbouwde, ook het eiwitgehalte 

 staat achter bij de meeste Amerikaansche soorten. 



In de ruwasch van verschillende monsters maïs trof Boorsma 

 1.5 — 2.4 0/0 kiezelzuur aan, benevens eenig koolzuur, waarvan de hoe- 

 veelheid hoogstens i o q bedroeg. De hoeveelheid Pj O5 wisselt vrij 

 sterk, doch ligt tusschen 36 en 45 o q. Hoe rijper de vruchten, des te 

 hooger is het phosphorzuurgehalte van de asch : ijzeroxj^de komt slechts 

 in sporen voor. 



De phosphaten komen voor een klein deel voor in organische 



