842 



Ia de laatste jaren wijdt men weder meer aandacht aan de cnltunr 

 van dit gewas, vooral nu gebleken is hoe bruikbaar deze zaden voor 

 verschillende doeleinden zijn. In Noord-Amerika neemt thans het 

 Departement van Landbouw op uitgebreide schaal proeven ; eveneens 

 werden deze genomen in de Kaap kolonie, Natal, Britsch Oost-Afrika, 

 Gambia en Britsch-Indie. Ook in de Duitsch-Afrikaansche koloniën 

 trachtte men de sojaplant te telen, evenwel nog met minder goed gevolg. 



III. CUI.TL'UR VAN DE SojA. 



1. Algemeene groei voorwaarde n. De sojaplant stelt in 

 het algemeen weinig eischen aan den bodem en groeit in Nederlandsch 

 Indië zoowel in het laagland als in de bergen (grootste hoogte + 1500 

 voet). Het gewas stelt zich tevreden met een oppervlakkige grondbe- 

 werking, terwijl de verpleging weinig zorg vereischt. Op Java heeft 

 de teelt meestal als tweede gewas op sawahterreinen plaats en gelukt 

 de cultuur het best op zware kleigronden. 



De waterbehoefte van de plant is niet zeer groot, wanneer er 

 slechts nu en dan een weinig regen valt, is er weinig kans voor 

 mislukking. 



Als tweede gewas is de kedelee een zeer aanbevelenswaardige 

 plant, vooral daar de stoppel rijk is aan stikstof, hetgeen aan het 

 volgende gewas ten goede komt. 



Voor het ontkiemen van het zaad is weinig lucht noodig, zoodat 

 men met een oppervlakkige grondbewerking kan volstaan. Zelfs op 

 harden grond, waaruit de Inlander met den koevoet kluiten steekt om 

 de zaden in de gaten te werpen, kunnen deze zich nog ontwikkelen. 



Het ontkiemen van het zaad geschiedt eerst bij tamelijk hooge 

 temperatuur, gewoonlijk boven 12° Celcius. Nauwkeurige proeven ter 

 bepaling van minimum, optimum en maximum temperatuur worden 

 in de literatuur niet vermeld. Men mag echter aannemen dat deze 

 vrij hoog liggen. 



2. Aanplant. De teelt van kedelee vordert betrekkelijk weinig 

 zorg en arbeid. De soja komt gewoonlijk direct na de rijst, wanneer 

 men het op het veld achtergebleven stroo heeft verbrand. Het veld 

 wordt oppervlakkig geploegd en op gelijke afstanden door greppels van 

 ± I voet breedte in akkers verdeeld. Men laat een paar cM. water 



