844 



3- Bemesting. Wanneer de grond van nature niet zeer vrucht- 

 baar is en daarom bemest moet worden, brengt men op het veld ouden, 

 goed verganen stahnest en zorgt, dat deze zoo gelijkmatig mogelijk 

 over de geheele oppervlakte verspreid wordt. 



De hoeveelheid die men geeft, hangt natuurlijk van den grond 

 af; I petroleumblik per vierkante R. roede is eene hoeveelheid, die 

 de soja goed verdraagt. 



Na het bemesten wordt het terrein geploegd ; heeft men dit voor 

 het bemesten reeds een keer gedaan, dan doet men het nu dwars op 

 de richting van de voren. 



Met hulpmeststoffen heeft men bij de soja nog weinig proeven 

 genomen. 



4. Ziekten en Plagen. Van schadelijk gedierte heeft de 

 soja weinig te lijden. De rupsen, die op het blad azen, tasten slechts 

 de bladeren aan en laten de peulen ongemoeid. Ziekten, door schimmels 

 of andere mikro-organismen veroorzaakt en schade van eenige be- 

 teekenis aan het gewas toebrengen, zijn er weinig. 



In de Indische Natuur, September 1900 beschrijft Dr. Zehxtxer 

 uitvoerig eene ziekte van de soja, veroorzaakt door de larven van 

 kleine vliegjes van het geslacht Agromyza. Uitwendig openbaart zich de 

 ziekte door het vroegtijdig geel worden, verdrogen en afvallen van de 

 bladeren ; inwendig door de aanwezigheid van boorgangen, zoowel in 

 dikke, houtige als in dunne, kruidachtige stengels en in de hoofdwortels. 



Wanneer jonge planten door de larven worden aangetast, dan heeft 

 de infectie bij den wortelhals plaats. Naar het schijnt, worden de eieren 

 op die hoogte aan de buitenzijde van den stengel gelegd en de uitkomende 

 larven dringen daar ter plaatse naar binnen ; zij vreten dan meestal 

 bovenwaarts, doch soms ook benedenwaarts, doch steeds tusschen de 

 opperhuid en den vaatbundelkring. Wordt het jonge plantje gelijktijdig 

 door een groot aantal larven aangetast, dan sterft het spoedig af. 



Wanneer de plant eerst op lateren leeftijd aangetast wordt, dan 

 heeft de invasie op andere wijze plaats ; de boorgangen beginnen 

 hooger boven den grond, voeren dwars door het houtlichaam tot in 

 het merg en gaan van daar, zoowel benedenwaarts naar den hoofdwortel 

 als bovenwaarts tot in de vertakkingen van den stengel. 



Eenzelfde plant wordt veelal ten tweede en soms ten derde male 



