850 



Prinskn Geerligs 1) vond op Java deze cijfers: 



Gedroogde zaad- 

 Witte sojaboon. lobben van de 



zwarte sojaboon. 



Eiwit , 37.62 40,12 



\'et 16,97 I5>29 



Met zoutzuur versuikerbaar koolhydraat . ) 15,12 



Andere stikstofvrije extractiefstoften . . . ) "'+'-' 28,94 



Houtvezel 4,58 5,36 



Asch 5,10 5,17 



Water 1 1,70 — 



Eene analyse van Javasojaboonen, uitgevoerd in het pharma- 

 ceutisch laboratorium te Utrecht, gaf op 100 droge stof berekend het 

 volgende: 



In koud water oplosbare stoffen 31.96 "/o, waaronder 11.74 % 

 eiwitstofiten. Het totale gehalte aan eiwit was 31.06 %, waarvan dus 

 19.32 "/o in water onoplosbaar was. 



Bij mirkocheniisch onderzoek bleken slechts enkele korrels zetmeel 

 aanwezig te zijn, van dextrine en glucose waren slechts sporen aan- 

 wezig. Na inversie met verdund zoutzuur werd een suikergehalte, als 

 rietsuiker berekend, van 10.8 % gevonden. Het vetgehalte bleek 17.0 %, 

 het aschgehalte 5.0 '^,'0 te bedragen. 



Sojameel voor sojabrood werd onderzocht door Cox en deze 

 vond: 33.41 % proteïne, 17.84 % vet, 29.31 % stikstofvrije extractief- 

 stoften, 4.67 "/() houtvezel en 5.1 % asch. 



\'olgens MoRAUwsKi en andere scheikundigen bevatten rijpe 

 sojaboontjes geen amylum, onrijpe daarentegen wel. Het gehalte aan 

 dit bestanddeel kan soms meer dan 2 ",'0 bedragen. 



Wegens het groote gehalte aan eiwit is de voedingswaarde van 

 sojaboontjes zeer groot. Volgens de lijsten van het Koloniaal Museum 

 te Haarlem ligt het voedingscijfer tusschen 247 en 257; alleen grond- 

 noten (Arachis 286) en gedroogde visch (313) overtreften sojaboonen 

 in voedende bestanddeelen. De eiwitstoffen van de sojaboon zijn zeer 

 goed verteerbaar. Volgens Ladd bedraagt het percentage van verteer- 

 baarheid 75 % van het totale gehalte, een cijfer dat in vergelijking 



1) Chemiker Zeiiiing 1806, 67. 



