853 Tneede gewasseu. 



Zoowel katjang- hidjoe als de stamboon zijn een goed voedsel 

 voor mensch en dier; de kratok daarentegen is een uiterst ge- 

 vaarlijk materiaal voor voeding, daar de planten soms een vrij 

 hoog' gehalte aan blauwzuur bezitten. Het gevaar \'oor kratokver- 

 giftiging is daarom zoo groot, omdat er ook variëteiten zijn, die zeer 

 weinig blauwzuur bevatten, welke uitstekend als veevoeder dienst kunnen 

 doen. Deze zijn echter op het oog zeer moeilijk te onderscheiden 

 van de vergiftige. 



CuLTL'UR. Bovengenoemde boonensoorten groeien op alle grond- 

 soorten, die voldoende vruchtbaar zijn. Meestal worden zij op vrij 

 zware kleigronden verbouwd. De bouwvoor moet voor de cultuur vrij 

 los zijn wegens de ondiepe beworteling, vooral in de bovenlaag. 

 Meestal wordt de grond niet bemest, doch op minder krachtigen bodem 

 verdraagt de plant een zware bemesting zeer goed. Het meeste behoefte 

 heeft de plant gewoonlijk aan phosphorzuurhoudende meststoffen. 



Het best doet men de gewassen op rijen te zaaien. De zaden 

 moeten maar even worden ondergebracht, liefst niet dieper dan een 

 paar centimeter. Een goede rijenafstand bedraagt 30 — 40 cM., de 

 afstand in de rij is ongeveer 40 cM. 



Gewoonlijk echter poot de Inlander de zaden uit. Er worden 

 dan met den pootstok gaten in den grond gestoken, waarin eenige 

 boonen worden geworpen. De pootgaten worden slechts half met aarde 

 gevuld en verder met asch, welke als bemesting dienst doet. De 

 verpleging van het gewas bestaat voornamelijk in onkruidvernietiging 

 door ondiep schoffelen met een handschoffeltje of grasmes ; aangeaard 

 wordt slechts zelden. 



Over het geheel hebl)en de boonensoorten weinig last van on- 

 kruiden, schadelijk gedierte of plantenziekten. Noodlottiger voor het 

 verkrijgen van een behoorlijk gewas is de weersgesteldheid ; vooral 

 sterke wind in den bloeitijd, te v^eel zware regens, te felle zon, kunnen 

 uiterst nadeelig worden voor de vruchtzetting. 



Als de bladeren afvallen en de peulen geel worden, is het gewas 

 rij[) f:n de oogsttijd aangebroken. Men kan het rijpen bevorderen 

 door de bladeren af te plukken. I)ij het oogsten worden de rijpe 

 planten uil den grond getrokken en met rijststroo tot kleine bosjes 

 gebontlen, welke gewoonlijk opgestapeld worden om de boonen te 



