878 



vruchten geven, zal wel de oorzaak van deze wijze van doen zijn. 

 Soms bereikt men er dit doel ook wel mede, er zijn echter veel be- 

 zwaren tegen; zulke outlc takken bewortelen minder goed, er bestaat 

 meer kans voor mislukking en eenmaal uitgeplant, heeft men weer 

 moeite er een krachtigen groei in te krijgen en wat het ergste is, 

 men kan er hoogst zelden goed gevormde boomen van kweeken. 



Met komt er bij de keuze van den tak op aan, een zoodanigen 

 te nemen, waaruit een goed gevormde plant kan ontstaan ; een recht- 

 opgroeiende tak verdient de voorkeur. Men vindt deze het meest boven 

 in den boom, daar huist gewoonlijk de meeste groeikracht; dat men 

 verder heeft te letten slechts te tjangkokken van boomen, die rijk 

 dragen en waarvan de vruchten van goede kwaliteit zijn, is boven 

 reeds gezegd, doch zulks kan niet te veel herhaald worden. 



Ken behoorlijk bewortelde tjangkok kan afgesneden en dadelijk ter 

 plaatse uitgeplant worden. Men heeft echter in het begin eenige voor- 

 zorgen te nemen; het jonge plantje moet een stevigen steun hebben, 

 opdat het niet door den wind geschud wordt, waardoor de jonge worteltjes 

 zouden lijden. In den eersten tijd moet de plant beschermd worden tegen 

 de felle zonnestralen, dit kan geschieden door er een paar klapper- 

 of andere bladen over te binden, terwijl, als het niet dagelijks regent, 

 begoten te worden. Niet altijd kan de geslaagde tjangkok dadelijk 

 ter bestemder plaatse uitgeplant worden, dan plant men hem eerst in 

 een pot of bak. Het is niet aan te bevelen hem daar lang in te laten 

 staan, omdat de wortels zich in deu pot kronkelen en ik heli het bij 

 allerlei planten gezien, dat zulke kromme, gedraaide wortels, ook als 

 zij later in den vrijen grond komen, in een draaiende richting doorgroeien 

 en de oorzaak zijn, dat de plant kwijnt. In zulke gevallen is het nuttig 

 een deel dier wortels weg te snijden, zoodat er nieuwe ontstaan, die 

 normaal groeien. 



Het stekken van vruchtboomen behoeven wij hier niet te bespreken, 

 omdat zulks hier nooit of hoogst zelden gedaan wordt. 



Ook het enten van ooftboomen wordt hier nog weinig gedaan, 

 zulks moet veranderen, daar de ooftteelt er veel goeds van kan vcr- 

 w^achten, het is de vermeerderingswijze der toekomst. 



Bij hetgeen over het enten zal volgen heb ik een en ander 

 ontleend aan het werk van T. Üttolandek, „Het enten van vrucht- 

 boomen en heesters", Cii. Baltkt „L'art de greffer" en aan eenige 



