901 Ooftteelt. 



hangt, in het begin groengeel, nemen de beste variaties bij rijpte een 

 mooie, gele kleur aan. Het komt er vooral op aan de vrucht goed 

 rijp aan den boom te laten worden, anders zijn zij zuur, en bevat de 

 schil een samentrekkend melksap. In Solo, beweert men, staat een 

 een boom, waarvan de vruchten geen pitten hebben. 



Rondom de zeer bittersmakende pitten zit een sappig vrucht- 

 vleesch dat bij rijpe vrachten zeer zoet is. 



De andere variëteiten zijn: bidjitan en kokosan. De laatste is 

 bij de Europeanen weinig in tel evenals bidjitan, die vrij zuïu- is. 

 In Oost-Java komt er een vorm van voor, daar langsep geheeten, 

 die beter is. 



Alle drie worden door zaad voortgekweekt, ze zijn zaadvast. 



Mangikera {Aitacai ih'accac). 



Dit geslacht bevat een groot aantal soorten, alle in tropisch 

 Azië en wel in Malakka of in den Maleischen Archipel te huis, de 

 plant schijnt dus haar vaderland in de genoemde streken te hebben. De 

 gekweekte vormen van iïla?igifcra indica A. treft men overal in de 

 tropen, tot zelfs in Amerika aan. Eenige van de hier in het wiUl 

 groeiende soorten bloeien zeer mooi ; de boom kenmerkt zich door 

 een ronde kruin, waaruit de groote bloempluimen te voorschijn komen. 

 Bij M. cacsia Jacq., kemang, zijn de bloempjes helder paars en is 

 de pluim soms wel i M. lang, de bloemen van M. odorata Griff., 

 kawènè, zijn roserood, die van M. foetida Laur., bëmbëm, fraai purper; 

 terwijl die van de gekweekte soorten van M. indica L. en M. lai/nna />/, 

 minder opvallend bleekgeel zijn. In eenige streken van West-Java 

 verliezen de vruchten veel van hare waarde, daar zij door een snuit- 

 kevertje Cryptorrhimis mangifera Fabr. aangetast worden, die in de 

 vruchtbeginsels zijn eieren deponeert. Bij Tjilintjing worden de mangga- 

 boomen met succes onder bescherming" gebracht van de rangrang, 

 een groote roode mier, op de daar groeiende mangga te lokken, door 

 de dieren te voeden. Deze mieren schijnen de kevers dood te bijten, 

 voordat zij tijd hebl^en ile eieren in de bloem te leggen. De gewone 

 zwarte mier is een vijand van de roode en niet nuttig voor de mangga, 

 daarom tracht men deze zooveel mogelijk te weren. 



Van de meeste mangga's is het sap der jonge vruchten en 



