923 



Ooflleelt. 



Mangifera indica, lauriiia en long/pcs en zouden waarschijnlijk deze 

 wel onder de eerste soort eebracht kunnen worden. 



M. indica L. heeft de beste verscheidenheden, o. a. m. golek, 



m. matloe en m. aroem manis, drie heerlijke tijne 



soorten uit Oost- Java; ofschoon misschien iets minder 



wedijveren de m. men;4ala uit de 



omstreken van Batavia en m. 



gedong van Cheribon hiermede » 



terwijl de veel ten verkoop aan- 

 gebodene m. tjenkir, ook wel m. 



dermajoe genoemd en sengkir ga- 



doeng ook smakelijke vruchten 



geven. De meest voorkomende op 



de pasars te Batavia en Buitenzorg 



is m. wangi van Tjilintjing. 



Van de drie soorten: bëmbem, 



kawènè en kemang, is de eerste i-ig. ,94. 



de beste, deze wordt in de om- Mangga aroem manis. 



streken van Buitenzorg" overal 



gekweekt, met waggons vol ziet men ze per trein 



zoowel naar de benedenlanden als naar boven vervoeren; terwijl beide 



laatstgenoemde naar den smaak der I'Luropcancn afschuwelijk zijn, zij 



worden uitsluitend door Inlanders gegeten. 



De mangga's worden gewoonlijk door zaatl vermenigvuldigd ; 

 men beweert, dat ze zaad vast zijn, hetgeen 

 lang niet altijd juist is; er zijn gevallen be 

 kentl, waar men uit zaad van een der beste 

 variëteiten een plant kreeg, die minderwaardige 

 vruchten gaf. Het is daarom zekerder door 

 ijangkok, beter nog door enten de fijnere 

 mangga's te vermeerderen. 



In het jaarboekje van de Vcrecniging 

 voor Oojtleclt 1906 — 1907, komt een opstel 

 over de manggateelt in Britsch-Indië voor, van 

 C. Marsmai.i. Woodkow. Het is een zeer interes- 

 P"ig. 296. .Mangga gedong. sant werk, waarin eenc beschrijving voorkomt, 



Fig. 295. 

 ManL;t;a t;olL-k. 



