939 Ooftteelt. 



pasars op West-Java dikwijls aangeboden. Het is hier ook het de zaden 

 omringende moes dat een frisschen zoetzuren smaak heeft. Het is een 

 hooge boom met kleine kruin, die op fava inheemsch is. 



Men heeft hier dikwijls proeven genomen met vruchtboomen uit de 

 gematigde luchtstreek, gewoonlijk waren de resultaten treurig. Het is 

 wel eens gelukt in de bovenlanden eenige appels aan een boom te 

 krijgen, doch de oogst is toch nooit van eenige beteekenis geweest. Ook 

 heb ik hier wel perziken gezien, het waren echter treurige exemplaren. 



Er is een Japansche plant, die een uitzondering hierop maakt, 

 vroeger stonden er te Tjipanas eenige exemplaren van. Men zou 

 zeggen, dat het een hybride van appel en peer is, de bladeren en de 

 twijgen zijn die van een peer, de bloemen zijn wit, de vruchten hebben 

 meer van een appel. Ze zijn groot, grauw-bruin gekleurd, bij volkomen rijpte 

 iets oranje-bruin en al zijn ze veel minder als onze tijne tafelappels, 

 toch smaakt de vrucht goed, gestoofd zijn ze echter zeer goed te gebruiken. 



Een paar Europeesche vruchten worden hier wel gekweekt, n.1. 

 aardbeien en druiven, de eersten in ile bovenlanden, ongeveer 

 boven 3000 vt. ; de teelt vereischt wat meer zorg als in Europa. Men 

 kweekt hier gewoonlijk de z.g. maandbloeiers, echter zijn er ook wel 

 van de nieuwere met groote vruchten ingevoerd, die als zij goed 

 behandeld worden, wel slagen. Meestal worden de planten verwaarloosd 

 en geven dientengevolge \veinig en slechte vruchten. 



Indien men hier gezonde planten op vakken plant, die iets boven den 



beganen grond liggen, den grond zorgvuldig bewerkt en er den noodigen 



verganen mest bijvoegt, dan kan men zeer goede aardbeien hebben. 



De grond is op Java, tenzij men pas ontgonnen boschterrein heeft, 

 in de bovenlanden schraal, meestal is de geheelc bouwkruin wegge- 

 spoeld. Het komt er dus op aan, zooals boven gezegd is, die weer te 

 herstellen, anders groeit er weinig op. 



De teelt van den wijnstok gelukt hier in de bovenlanden niet, 

 het klimaat schijnt daarvoor te vochtig te zijn. 



In den oosthoek van Java worden hier en daar met min of meer 

 succes druiven gekweekt, in Probolinggo, waar een langdurige en 

 strenge Oostmoesson hcerscht, heeft een hatlji een aardige druiven- 

 kweekerij, die hem vrij veel geld opbrengt. 



De cultuur geschiedt daar op een eigenaardige wijze, die in Teysman- 

 nia 1905, blz. 279 beschreven is. ])e hadji plant de tlruivcn in gemetselde 



