950 



Het begieten is een bezigheid, die de meeste onzer Inlandsche 

 tuinlieden slecht doen, soms ligt het aan te groote openingen in den 

 sproei der gieters ; hoe het ook zij, veel jonge plantjes worden vernield 

 door ruwe begieting. 



De sproei van den gieter mag vrij groot zijn, als de gaatjes 

 waardoor het water stroomt maar klein zijn, fijne zaadjes spoelen weg 

 bij grove begieting en van g-rootere spoelen de wortels bloot. 



In den Oostmoesson, als de zon den geheelen dag den grond 

 geblakerd heeft, giet de tuinman hier te weinig, hij gaat er maar even 

 met den gieter over heen, zoodat het water dikwijls niet meer dan i cM. 

 in den bodem dringt en als den volgenden ochtend de tuin één uur 

 door de zon beschenen is, is alles weer droog, zeer ten nadeele van 

 de planten. In den drogen tijd moet flink begoten worden, zóó dat 

 het water diep in den grond dringt ; men doet beter het gieten twee- 

 of driemaal te herhalen, dan heeft het water gelegenheid in den grond 

 te zinken ; terwijl het bij één zware begieting meest wegstroomt. 



Het zijn de pas gezaaide en de pas overgeplante gewassen, die 

 het meeste water behoeven, zij hebben nog weinig wortels, die het 

 water uit iets diepere lagen kunnen opnemen, zij zijn daarom geheel 

 van het begieten athankelijk. De meeste groenten groeien het best 

 en het weligst in den drogen tijd, onder voorwaarde, dat zij geen 

 gebrek aan water hebben. De geheele groetentuin moet, als het niet 

 voldoende regent, dagelijks begoten worden. Water moet dus volop in 

 de nabijheid van den tuin gevonden worden, dit is een vereischte voor 

 het welslagen van de groenteteelt in de tropen. 



Irrigeeren is in den tuin zelden aan te bevelen; als men het water er 

 wat krachtig laat binnen stroomen, spoelt allicht een deel van den goed 

 bewerkten grond mede en men heeft er meer na- dan voordeel van. 



Er dient hier nog gewezen te worden op de noodzakelijkheid 

 om in den groentetuin wisselbouw toe te passen, zoodat niet twee of 

 meermalen achtereen dezelfde soort planten op hetzelfde veld geplant 

 worde; om verschillende reden is zulks nadeelig. Boonen en erwten, moeten 

 afgewisseld worden met bladgroenten en deze weer met soorten, w'aarvan 

 men de onderaardsche deelen gebruikt, zooals wortelen, knollen enz. 



