Volo-ens DK Bik maakt de Inlander met de teelt van prei wéinig- 

 omslag-. \'oor de vermenigvuldiging gebruikt hij niet het zaad, 

 maar de zijloten, die hij van den vleezigen stengel afneemt. Dikwijls 

 plaatst hij ze op de randen der terrassen en indien hij ze op de sawah 

 uitplant, maakt hij geen vakken, maar plant ze na een ondiepe bewerking 

 in den grond. Na drie a vier maanden is zijn product oogstbaar. 



Het kweeken van Europeesche prei is iets minder eenvoudig, 

 het zaad kan niet lang bewaard blijven, daarom kiemt ingevoerd zaad, 

 als het wat oud wordt, niet. Men zaait het op fijn bewerkte zaadbedjes 

 en drukt na de zaaiing den grond met een dun plankje eenigszins 

 vast. Als de jonge plantjes groot genoeg zijn, worden zij op goed 

 bemesten grond overgeplant. In Nederland begiet men ze in den 

 groeitijd eens of twee keer met vloeibaren mest. Meestal wordt eerst 

 vrij laat in het najaar geoogst; prei is een wintergroente. 



Postelein. 



Porhdacca olei'acea L., Eng. common purslane, Fr. pourprier, 

 portulac, M. gehlang, groeit hier in het wild en behoort tot de meest 

 voorkomende groenten. De soldaten noemen haar bastiongroente. Men 

 kan postelein zeer goed in de benedenlanden kweeken, zij behoeft geen 

 intensieve grondbewerking en geen zware bemesting. Besteedt men echter 

 eenige zorg aan de teelt en oogst men, als de plantjes nog jong zijn, dan 

 krijgt men een malscher product dan hetgeen gewoonlijk aangeboden wordt. 



Radijs. 



RaphaiiKS sativns L., Cnicifcrac, Eng. radish, Fr. radis, D. Radies, 

 is een der meest bekende groenten, die hier echter meestal niet zoo 

 goed is als in Holland. De knolletjes moeten jong geoogst worden, hier 

 oogst men gewoonlijk te oud, zoodat zij dikwijls gebersten en stokkcrig 

 zijn en sterk smaken. 



In Holland eet men radijs gewoonlijk bij het ontbijt, in andere 

 landen eet men ze ook bij andere maaltijden, in Frankrijk Ijijvoorbeeld 

 worden zij dikwijls in het begin van den maaltijd bij de „hors d'oeuvre" 

 aangeboden. 



In de RcvHC horticolc van i6 Februari 1898 gaf Vilmorin eene 

 beschrijving van 24 verschillende variëteiten met fraaie gekleurde 

 afbeeldingen. Hij zegt, dat de betere verscheidenheden ook hoogere 



