974 



dan, als zij goed uitgegroeid zijn, aan, dit zal hier in ons vochtige 

 klimaat wel niet gelukken, en zou tot verrotting der platen aanleiding 

 geven. Hier zal het wel het beste zijn de planten, zoodra ze er groot 

 genoeg voor zijn, eenige dagen voordat men ze wil oogsten in gespleten 

 bamboe kokers of in stukken van pisangstammen (gedebog) van 40 

 a 45 C.M lengte te plaatsen, lang mogen zij daar niet onder blijven 

 staan, slechts tot zij genoeg opgebleekt zijn. 



Knolselderie, Eng. celery, Fr. celéri rave, D. Knollsellerie. De 

 teelt van dit gewas kan nagenoeg op dezelfde wijze geschieden als 

 die van de bleekselderij. Zij vereischt een voedzamen bodem, behalve 

 de gewone bemesting wordt tijdens den groei dikwijls nog vloeibare mest 

 gegeven. Men zaait op kweekbeddingen uit; zoodra ze hun zesde blad 

 hebben, kan men ze op een afstand van 35 c.M. overplanten. Op 

 eenigszins droge gronden is het nuttig den bodem met stroo te be- 

 dekken. Zorgvuldig neemt men alle worteluitloopers weg, zelfs de 

 onderste bladeren snijdt men af, als ze ietwat geel beginnen te 

 worden, dat geeft gavere knollen. 



SpaansciU': Pepek. 



Een .Solanacae, die de Inlamler gaarne plant, is Spaanschc peper 

 CapsiciDU aiiitum, tjabe, waarvan verscheidene variëteiten gekweekt 

 worden, het pittigste zijn die met middelmatig lange vruchten, scherpe 

 punten en een roode schil. Men heeft nog wel andere variëteiten o.a. 

 een zeer gewaardeerde met ivoorachtig geel gekleurde vruchtschil. 



In Europa, vooral in Italië, ziet men soms aanzienlijke hoeveel- 

 heden mooie groote vrachten, die een meer ronden, meestal hoekigen 

 vorm hebben, zij zijn in tegenstelling met de meeste andere verscheiden- 

 heden stomp. Door de Inlanders worden deze minder gezocht, 

 omdat zij niet zoo heet zijn, voor de Europeesche keuken zijn ze 

 beter geschikt. Nog een andere soort is Capsicum minimum Roscb. tjabe 

 rawit, die onder den naam van chillics in aanzienlijke hoeveelheden 

 uitgevoerd worden. De plant is grootcr dan de gewone Spaansche peper, 

 er komen honderden kleine vruchtjes aan, die zeer heet smaken. In 

 de Europeesche keuken gebruikt men ze wel in sausen, bij het braden 

 van vleesch enz. ; het doel is om het gebraad een eenigszins pikanten, 

 aromatischen smaak te eeven. 



