CIV 



Ipse creare dens, solusque ostendere mundum 

 Boylaeus potuit, sed nunc favet aemula Virtus, 

 (Magne Eveline) tibi, &? generosos excitat ignes : 

 Pergite, Scipiadae duo, qui vet milk Marones 

 Obruitis, longo & meriti lassatis honore. 



Tu vero dilecte nimis / qui stemmate ab alto 

 Patricias deducis avos, cerasque parentum 

 Wottonicae 1 de stirpe domus ; ^irtutibus aequas 

 Nunc generis monumenta tui, post taedia ponti 

 Innumerasque errore vias, quid Sequana y#//tf#, 

 Hostilis quae Rhenus agit, quae Tibris, & Ister, 

 Nota tibi : triplici quid perfida Roma corona 

 Gessit, <f Adriaca Venetus deliberat arce, 

 Qualiaque Odrysias ^exdrunt prxlia lunas. 

 Hie qui naturae interpres & sedulus artis 

 Cultor, qui mores bominum cognovit, & urbes : 

 Dum Phoebo comes ire parat, mentemque capacem 

 Vidit uterque polus, nee Grajum cana ^etustas 

 Hum latuit, veterum nunc prisca numismata regum 

 Eruit, 6? Latias per mystica templa ruinas : 

 Mstimat ille forum, & vasti fundamina Circi, 

 Cumque ruinoso Capitolia prisca theatro, 

 Et dominos colles altaeque palatia Romas : 

 Regales notat inde domos, ut mole superba 

 Surgat apex, molles quae tecta imitantur lonas, 2 

 Qualia Romulea, Gothica quae marmora dextra, 

 Quicquid Tuscus habet, mira panduntur ab arte. 

 Ofamae patriaeque sacer ! vel diruta cbartis 

 Vivet Roma tuts ; te vindice, laeta Corinthus 

 Stabit adhuc, magno nequiquam invisa Metello. 



Nunc quoque ruris opes dulcesque ante omnia curas 



1 De Wotton in agro Surriensi. 



* Consule librum Auctoris de Architect-lira. 



