MORTAL AND VENIAL SINS 



21 



. . . That there is an essential difference between an 

 offense against courtesy and battery and assault for the 

 purpose of robbery, between a falsehood told in jest and 

 a slander affecting a man's honor, every reasonable per- 



• jj 10 



son perceives. ia 



The truth expressed by St. James .that "in many things 

 we all offend," 20 was perceived long before the Apostle's 

 day by Thucydides 21 and others. 



4. Speculative Argument. — To demonstrate 

 the distinction between mortal and venial sin spec- 

 ulatively was first attempted by the Schoolmen, 

 especially by SS. Thomas 22 and Bonaventure, 23 



19 J. Mausbach, Die kath. Moral, 

 2nd ed., p. no; English transla- 

 tion by Buchanan, pp. 259 sq. We 

 have modified the English version 

 somewhat in order to render the 

 sense of the original more accu- 

 rately. 



20jas. Ill, 2: "JloWa yap 

 vralofiev airavres — In multis enim 

 offendimus omnes." 



21 Hist., Ill, 45: ire(f>vKaaii> 

 airavres Kal Idla. /cat dtj/ioala 

 afiaprdveiv- — Cfr. Seneca, De 

 Clement., I, 6: "Peccamus omnes, 

 alii gravia, alii leviora." 



22 St. Thomas, Summa Theol., 1a 

 2ae, qu. 72, art. 5: "Differentia 

 peccati venialis et mortalis consequi- 

 tur diversitatem inordinationis, quae 

 complet rationem peccati. Duplex 

 enim est inordinatio : una per sub- 

 tractionem principii ordinis; alia, 

 qua etiam salvato principio ordinis, 

 fit inordinatio circa ea, quae sunt 

 post principium; sicut in corpore 

 animalis quandoque quidem inor- 

 dinatio complexionis procedit usque 

 ad destructionem principii iritalis, 

 et haec est mors; quandoque vero 

 salvo principio vitae fit deordi- 



natio quaedam in humoribus, et tunc 

 est aegritudo. Principium autem to- 

 tius ordinis in tnoralibus est finis 

 ultimus, qui ita se habet in opera- 

 tivis, sicut principium indemonstra- 

 bile in speculativis. Unde quando 

 anima deordinatur per peccatum us- 

 que ad aversionem ab ultimo fine, 

 scilicet Deo, cui unitur per carita- 

 tern, tunc est peccatum mortale; 

 quando vero fit deordinatio citra 

 aversionem a Deo, tunc est peccatum 

 veniale. Sicut enim in corporibus 

 deordinatio mortis, quae est per re- 

 motionem principii vitae, est irre- 

 parabilis secundum naturam, inor- 

 dinatio autem aegritudinis reparari 

 potest propter id, quod salvatur prin- 

 cipium vitae, similiter est in his, 

 quae pertinent ad animam." 



23 St. Bonaventure, Brevil., P. 

 V, c. 8: "Quum peccatum dicat 

 recessum voluntatis a primo princi- 

 pio, inquantum ipsa voluntas nata 

 est agi ab ipso et secundum ipsum 

 et propter ipsum, omne peccatum est 

 inordinatio mentis sxve voluntatis, 

 circa quam nata sunt esse virtus et 

 vitium. Peccatum tgitur actuate est 

 actualis inordinatio voluntatis. In- 



