34 



SIN 



which will sooner or later precipitate him into 

 mortal sin and rob his soul of sanctifying grace. 

 It is in this sense that the Scholastics say that 

 venial sin disposes the soul to mortal sin. 6 



6 Cfr. Ecclus. XIX, i ; Luke XVI, 

 10. — St. Augustine, Tract, in Ioa., 

 12, n. 14: "Minuta plura peccata 

 si neglegantur, occidunt. Minutae 

 sunt guttae, quae ilumina implent, 

 minuta sunt grana arenae, sed si 

 multa arena imponatur, premit atque 

 opprimit. Hoc facit sentina neglecta, 

 quod facit Audits irruens, paulatim 

 per sentinam intrat, sed diu in- 

 trando et non exhauriendo mergit 

 navim. Quid est autem exhaurire 

 nisi bonis operibus agcre, ne obruant 

 peccata, gemendo, ieiunando, tribu- 

 endo, ignoscendot" (Migne, P. L., 

 XXXV, 1492). — Idem, Serm., 56, c. 

 9, n. 12: "Ista omnia, si colligan- 

 tur contra nos, num ideo non pre- 

 munt, quia minuta sunt? Quid in- 

 terest, utrum te plumbum premat an 

 arena? Plumbum una massa est, 

 arena minuta grana sunt, sed copia 

 te premunt. Minuta sunt peccata. 

 Non vides de guttis mmutis ftumina 

 impleri et fundos trahi? Minuta 

 sunt, sed multa sunt." (P. L., 

 XXXVIII, 383).— Idem, Serm., 58, 

 c. 9, n. 10: "Dimittantur peccata, 

 dimittantur praeterita, cessent fu- 

 tura. Sed non potes hie vivere sine 

 ipsis, vel minora vel minuta sint, vel 

 levta sint. Sed ipsa levia et 

 minuta non contemnantur. De mi- 

 nutis guttis flumina itnplentur. Non 

 contemnantur vel minora. Per an- 

 gustas rimulas navis insudat aqua, 

 impletur sentina, et si contemnatur 

 sentina, mcrgitur navis." (P. L., 

 XXXVIII, 398).— Pseudo- Augustine, 

 Append. Serm., 292 (a/. 244 de 

 tempore), n. 6: "Noli despicere 

 peccata tua, quia parva sunt, sed 



time, quia plura sunt. Nam et 

 pluviarum guttae minutae sunt, sed 

 flumina implent et moles trahunt et 

 arbores cum suis radicibus tollunt." 



(P. L., XXXIX, 2999)-— St. Greg- 

 ory the Great, Moral., 1. 10, c. 11, 

 n. 21: "Ex vanitate ad iniquitatem 

 ducimur." (P. L., LXXV, 933) .— 

 St. Thomas, Summa Theol., la 2ae, 

 q. 88, art. 3: "Peccatum veniale 

 potest disponere per quondam con- 

 sequentiam ad peccatum, quod est 

 mortale ex parte agentis. Augmen- 

 tata enim dispositione vel habitu per 

 actus peccatorum venialium infantum 

 potest libido peccandi crescere, quod 

 ille, qui peccat, finem suum constituet 

 in peccato veniali. Nam unicuique 

 habenti habitum, inquantum huius- 

 modi, finis est opcratio secundum 

 habitum, et sic multotics peccando 

 veniahter dtsponetur ad peccatum 

 mortale." — Idem, ibid., art. 4: 

 "Non omnia peccata venialia de 

 mundo possunt habere tantum de 

 rcatu, quantum unum peccatum mor- 

 tale. . . . Si vero intellegatur, quod 

 multa peccata venialia faciunt unum 

 mortale dispositive, sic verum est 



. . . secundum duos modos dispo. 

 sitionis, quibus peccatum veniale dis- 

 ponit ad mortale." — Idem, ibid., 2a 

 cae, q. 186, art. 9: "Peccatum 

 veniale est dispositio ad mortale, in- 

 quantum impedit ea, quibus aliquis 

 disponitur ad observanda principalia 

 praecepta legis Christi, quae sunt 

 praecepta caritatis." — Cfr. J. P. 

 Gury, Comp. Theol. Mor., Vol. 1, n. 

 153: "Peccata venialia quantumvis 

 multiplicata per se et ratione mul- 

 tiplicationis nunquam in mortale 



