TEMPTATIONS 



4i 



As regards the manner in which the devil 

 proceeds, note that he is himself a creature, and 

 therefore cannot read the souls of men, but 

 judges their state by the natural manifestations 

 of their thoughts and purposes. 28 Nor can he 

 exercise a direct influence upon the human will. 

 His methods are necessarily indirect and cir- 

 cuitous, though for that reason no less effective. 

 He works upon the imagination, blindfolds rea- 

 son, stirs up the passions, etc. "The devil," says 

 St. Thomas, is a cause of sin, not directly or suffi- 

 ciently, but only by persuasion, or by proposing 

 the object of appetite." 29 He is "the enemy" 



Serm., 37 {al. 197 de tempore), n. 

 6: "Alligatus est tanquam innexus 

 canis catenis et neminem potest mor- 

 dere nisi eum, qui se ad ilium ultro 

 mortifera securitate coniunxerit. 

 lam videte, fratres, quant stultus 

 homo Me est. quern canis in catena 

 positus mordet. Tu te ad ilium per 

 voluntates et cupiditates saeculi 

 noli coniungere, et Me ad te non 

 praesumet accedere. Latrare potest, 

 sollicitare potest, mordere non potest 

 nisi volentem. Non enim cogendo, 

 sal suadendo nocet, nee extorquet a 

 nobis consensum, sed petit." — 

 The last sentence is taken from the 

 Epistula Pelagii ad Demetriadem, c. 

 25 {ibid., XXXIII, 1 1 17).— Cfr. 

 Brev. Rom., Dom. IV post Pent., 

 Lect. II Noct. 



28 Cfr. St. Jerome, In Ps., 6, 

 20: "Diabolus in anima intrinsecus 

 nescit, quid cogitet homo, nisi per 

 exteriores motus intellegat." 



29 St. Thomas, Summa Theol., ia 

 2ae, qu. 80, art. 1 : "Diabolus non 

 est causa peccati directe vel suf- 



ficienter, sed solum per modum per- 

 suadentis vel proponentis appetibile." 

 — Cfr. De Malo, qu. 3, art. 2: 

 "Quum humana voluntas a nullo de 

 necessitate moveatur obiecto, sed a 

 se, diabolus non per se est causa pec- 

 cati, sed tantum per modum suaden- 

 tis vel proponentis obiectum 

 appetibile." — Ibid., art. 4: "Quam- 

 vis autem diabolus secundum 

 ordinem suae naturae posset 

 homini aliquid persuadere, intellec- 

 tum eius illuminando, sicut facit 

 bonus angelus, non tamen hoc facit, 

 quia intellectus, quanto magis illu- 

 minatur, tanto magis potest sibi ca- 

 vere a deceptione, quam diabolus in- 

 tendit. Unde relinquitur, quod per- 

 suasio interior diaboli et quaecunque 

 eius revelatio non fit per illumina- 

 tionem intellectus, sed solum per im- 

 pressionem quondam in vires sensi- 

 tivas interiores aut exteriores. . . . 

 Per modum autem disponentis potest 

 esse causa peccati, inquantum per 

 similem commotionem spirituum et 

 humorum facit aliquos magis disposi- 



