SIN AGAINST THE HOLY GHOST 



93 



merely preliminary acts of impenitence, which 

 may be forgiven, whereas final impenitence is by 

 its very nature unpardonable (peccatum irremis- 

 sibile), 4 not because it is beyond the reach of di- 

 vine mercy, or on account of its objective enorm- 

 ity, but because the impenitent man deliberately 

 rejects grace. He who sins against the Holy 

 Ghost cannot obtain forgiveness for the simple 

 reason that he refuses to be forgiven. 5 



lingua sua dicit, quern patientio Dei, 

 quum ad poenitentiam adducat, ipse 

 secundum duritiam cordis sui et cor 

 impoenitens thesaurizat sibt iram in 

 die irae, et revelationis iusti iudicii 

 Dei, qui reddet unicuique secundum 

 opera eius {Rom. ii, 4-6). Haec 

 ergo impoenitentia, sic enim uno 

 altquo nomine possumus utcunque 

 appellare et blasphemiam et verbum 

 contra Spirttum sanctum, quod remxs- 

 sionem non habet in aeternum." 

 (Migne, P. L., XXXVIII, 455)— St. 

 Thomas, Summa Theol., 2a 2ae, qu. 

 14, art. 1. 



4Cfr. Matth. XII, 31 sq.; 1 John 

 V, 16; Heb. VI, 4-6; X, 26; 2 Pet. 

 II, 20.— Chr. Pesch, S.J., Praelect. 

 Dogmat., Vol. I, 3rd ed., p. 586. 



6 Cfr. John VIII, 21, 24; Rom. 

 II, 4-8. — St. Augustine, De Serm. 

 Dom. in Monte, I, c. 22, n. 74: 

 "Ista differentia peccatorum Iudam 

 tradentem a Petro negante distinguit, 

 non quia poenitenti non sit ignoscen- 

 dum, . . . sed quia illius peccati 

 tanta labes est, ut deprecandi hu- 

 mtlitatem subire non possit, etiamsi 

 peccatum suum mala conscientia 

 et agnoscere et enuntiare coga- 

 tur." (Migne, P. L., XXXIV, 

 1266). — St. Bonaventure, Brevil., 

 P. Ill, c. 11: "Quia directe 

 impugnat gratiam Spiritus Sancti, 



per quam fit remissio peccati, ideo 

 dicitur irremissibile , non quia nulla 

 modo possit remitti, sed quia quan- 

 tum est de se, directe est impugna- 

 tivum medicamenti et remedii, per 

 quod fieri habet remissio peccati." 

 (Ed. 2a, Vicetia, 233). — St. Thomas, 

 Summa Theol., 2a 2ae, qu. 14, art. 

 3 : "Secundum diversas acceptiones 

 peccati in Spiritum Sanctum diversi- 

 mode irremissibile dicitur. Si enim 

 dicatur peccatum in Spiritum Sanc- 

 tum finalis impoenitentia, sic dicitur 

 irremissibile, quia nullo modo remit- 

 titur. Peccatum enim mortale, in 

 quo homo perseverat usque ad mor- 

 tem, quia in hac vita non remittitur 

 per poenitentiam, nee etiam in fu- 

 turo dimittetur. Secundum autem 

 alias duas acceptiones dicitur irre- 

 missibile, non quod nullo modo re- 

 mittatur, sed quia, quantum est de se, 

 habet meritum, ut non remittatur, et 

 hoc dupliciter. Uno modo quantum 

 ad poenam; qui enim ex ignorantia 

 vel infirmitate peccat, minorem poe- 

 nam meretur, qui autem ex certa 

 malitia peccat, non habet aliquam 

 excusationem, unde eius poena mi- 

 nuatur. Similiter etiam, qui blasphe- 

 mabat Filium hominis, eius divinitate 

 nondum revelata, poterat habere ali- 

 quam excusationem propter infirmi- 

 tatem carnis, quam in eo aspiciebat. 



