94 



SIN 



The sins against the Holy Ghost according to the Cate- 

 chism are: (i) Presumption of God's mercy; (2) De- 

 spair; (3) Resisting the known Christian truth; (4) 

 Envy at another's spiritual good; (5) Obstinacy in sin; 

 and (6) Final impenitence. 



This division is popular rather than scientific, but it cor- 

 rectly describes the psychological stages of the malice that 

 leads to final impenitence. The so-called sin against the 

 Holy Ghost, therefore, is not a single sin but the sum-total 

 of a bad life. 6 At what stage actual impenitence sets in, 

 God alone knows. 7 The Church assumes that every 



et sic minorem poenam merebatur. 

 Sed qui in ipsam divinitatem blas- 

 phemabat, opera Spiritus Sancti 

 diabolo attribuens, nullam excusa- 

 tionem habebat, unde eius poena di- 

 minueretur. . . . Alio inodo potest 

 intellcgi quoad culpam. Sicut aii- 

 quis dicitur morbus incurabilis se- 

 cundum naturam morbi, per quern 

 tollitur id, per quod morbus potest 

 curari, puta quum morbus tollit vir- 

 tutem naturae vel inducit fastidium 

 cibi et medicinae, licet talem mor- 

 bum Deus possit curare, ita etiam 

 peccatum in Spiritum Sanctum dici- 

 tur irremissibile secundum suam na- 

 turam, inquantum excludit ea, per 

 quae fit remissio peccatorum. Per 

 hoc tamen non praecluditur via re- 

 mittendi et sanandi omnipotentiae 

 et misericordiae Dei, per quam ali- 

 quando tales quasi miraculose spi- 

 ritualiter sanantur." 



6 Cfr. St. Thomas, Summa Theol., 

 2a 2ae, qu. 14, art. 4: "Peccare in 

 Spiritum Sanctum two modo est pec- 

 care ex certa malitia. Ex certa 

 autem malitia dupliciter peccare con- 

 tingit. Uno modo ex inclinatione 

 habitus, quod non est proprie pec- 

 care in Spiritum Sanctum, et hoc 

 modo peccare ex certa malitia non 

 contingit a principio. Oportet enim 



actus peccatorum praecedere, ex qui- 

 bus causetur habitus ad peccandum 

 inclinans. Alio modo potest ahquis 

 peccare ex certa malitia abiciendo 

 per contemptum ea, per quae homo 

 retrahitur a peccato, quod proprie 

 est peccare in Spiritum Sanctum. 

 Et hoc etiam plerumque praesuppo- 

 nit alia pec cat a. . . . Potest tamen 

 contingere, quod aliquis in primo 

 actu peccati in Spiritum Sanctum 

 peccet per contemptum, turn propter 

 libertatem arbitrii, turn etiam propter 

 multas dispositiones praecedentes vel 

 etiam propter aliquod vehemens mo- 

 tivum ad malum et debilem affectum 

 hominis ad bonum. Et ideo in viris 

 perfectis hoc vix aut nunquam ac- 

 cidere potest, quod statim a prin- 

 cipio peccent in Spiritum Sanctum. 

 . . . Si vero per peccatum in 

 Spiritum Sanctum intellegatur finalis 

 impoenitentia secundum intellectum 

 Augustini, quaestionem non habet, 

 quia ad peccatum in Spiritum Sanc- 

 tum requiritur continuatio peccato- 

 rum usque in finem vitae." 



7 St. Augustine, Serm., 71 (a/. it 

 De Verbis Domini), c. 13, n. 21: 

 "Ista impoenitentia vel cor im- 

 poenitens quamdiu quisque in hac 

 came vivit, non potest iudicari. De 

 nullo enim desperandum est, quam- 



