1 84 



THE MEANS OF GRACE 



3. Obligation of the Penitent. — The peni- 

 tent is strictly obliged to perform the penance 

 imposed, provided, of course, it be just and rea- 

 sonable. 4 To go to confession with the express 

 purpose of not accepting or not performing the 

 penance imposed, would be to receive the Sacra- 

 ment invalidly as well as unworthily. 5 



If a penitent deems the appointed penance too 

 severe, or unacceptable for some other reason, he 

 may ask to have it commuted or consult another 

 priest. 6 



conditionis, sexus, et aetatis et item 

 dispositions poenitentium. Videat- 

 que, ne pro peccatis gravibus levis- 

 simas poenitentias imponat, ne si 

 forte peccatis conniveat, alienorum 

 peccatorum particeps efficiatur. Id 

 vero ante oculos habeat, tit satisfac- 

 tio non sit tantiim ad novae vitae 

 remedium et infirmitatis medicamen- 

 turn, sed etiam ad praeteritorum pec- 

 catorum castigationem. Quare curet, 

 quantum fieri potest, ut contrarias 

 peccatis poenitentias iniungat, vcluti 

 avaris elemosynas, libidinosis ieiunia 

 vel alias carnis afflictiones, superbis 

 humilitatis officio, desidiosis devo- 

 tionis studio. Rarius autem vel 

 serius confitcntibus vel in peccata 

 facile recidentibus utilissimum fucrit 

 consulere, ut saepe, puta semel in 

 mense vel certis diebus solemnibus, 

 confiteantur et, si expcdiat, communi- 

 cent. Poenitentias pccuniarias sibi 

 ipsis confessarii non appliccnt ncque 

 a poenitentibus quidquam tamquam 

 ministerii sui premium pctant vel ac- 

 cipiant. Pro peccatis occultis, quan- 

 tumvis gravibus, manifestam poe- 

 nitentiam non imponant." — Gury, 

 Comp. Theol. Mor., II, n. 402: 

 "Confessarius tcnetur poenitentias 

 iniungcre convenientes et salutarcs, 



turn vindicattvas turn medicinales : 

 scilicet aliquo modo proportionatas 

 numero et gravitati peccatorum nee 

 non pocnitcntis facultatibus ac dis- 

 positionibus. Ratio ex natura ret 

 patet, quum sacramentalis satisfac- 

 tio ordinata sit in vindictam pecca- 

 torum, quae maiora vel minora, plura 

 vel pauciora sunt, nee non ad novas 

 culpas praccavendas." 



4 Cfr. Gury, op. cit., II, n. 409: 

 "Poenitens omnino tenetur, acceptare 

 atqtte implore rationabilem poeniten- 

 tiant sacramentaliter iniunctam, quia 

 poenitentiae acccptatio ad sacramenti 

 esscntiam et eius impletio ad sacra- 

 menti integritatem pcrtinet." 



6 St. Alphonsus, Theol. Mor., 1. 

 VI, n. 516: "Dubitatur, an poeni- 

 tens tencatur acceptare iustam poeni- 

 tentiam, quam imponit confessarius. 

 . . . Scntentia communis et vera 

 . . . dicit, peccare qui poenitentiam 

 non acceptat vel non vuit implere, 

 et absolutionem vult recipere. Ra- 

 tio, quia, ut docet Bcnedictus XIV,, 

 sicut confessarius iustam tenetur 

 iniungere poenitentiam, ita poenitens 

 tenetur illam acceptare." 



6 St Alphonsus, Theol. Mor., 1. 

 VI, n. 516: "Probabile tamen est, 

 quod, si poenitenti videatur poeni- 



