30 Aquila 



(qui ab antore mihi nomen habere uidentur), aut ber- 

 niclce aut Bajfani anferes funt, aut mihi prorfus ignoti. 



DE AQVILA. 



aero?, aquila, Anglice an egle, Germanice ein arn, 

 ober ein abler. 



ARISTOTELES 1 . 



Aquilarum plura funt genera. Vnum, quod 

 [p. 27] pigargus ab albicante cauda dicitur, ac fi albi- 

 cillam nomines. gaudet hec planis, & lucis et 

 oppidis. Hinnularia 2 a nonnullis uocata cog- 

 nomine eft. montes etiam, fyluamcj*, fuis freta 

 uiribus, petit, reliqua genera raro plana & lucos 

 adeunt. 



Pygargus, quum Jit primum aquilarum genus, 



Germarwrum literatores turpiter errant, qui pygargum 



fuum trappum faciunt, qui apud Arijlotelem tetrix, 



& Plinio tetrao eft, ut pojlea docebo. Pygargus A nglo- 



ie. rum lingua, niji fallar, erna uocatur. 



DE PLANGA AUT CLANGA EX ARISTOTELE 3 . 



Alterum genus magnitudine fecundnm & 

 uiribus, clanga 4 aut planga nomine, faltus & 

 conualles, & lacus incolere folitum, cognomi- 

 ne anataria 5 , & morphna, a macula pennse, 

 quafi neuia 6 dixeris, cuius etiam meminit Ho- 

 mer, in exitu Priami 7 . 



[p. 28] PLINIUS 8 DE MORPHNA SIVE PLANGA. 



Morphnos, quam Homerus & percnon uocat, 

 aliqui & plancum & anataria, fecuda magnitu- 



Hist. An. Bk IX. in. 2 vefipoffrovov = fawn-slayer. 



Hist. An. Bk IX. 112. 



For -rr\dyyos some texts have -rr\avos. The word ' clanga ' 

 does not seem to be represented in the Greek. 

 VT)TTo<f)6vos = duck-slayer. 

 This explanation is not in Aristotle. 

 Iliad, Bk xxiv. 1. 316. 8 Hist. Nat. Lib. X. cap. iii. 



