32 Aquila 



dine & ui, huioj* uita circa lacus. Ifta circa 

 ftagna aquaticas aues appetit mergetes fe fub- 

 inde, donee fopitas laffatasc^j rapiat. Spe6tanda 

 dimicatio, aue ad perfugia littorum tendente, 



t in deie- maxime fi condenfa harundo fit: aquila 



(flu. 



iclu abigente ala, & cum appetit in lacus 

 cadente, umbramcjj fuam nanti fub aqua a littore 

 oftendente : rurfus aue in diuerfa, & ubi minime 

 fe credat expe6tari, emergente. Hsec caufa eft 

 gregatim auibus natandi, quia plures fimul non 

 t hoflem infeftantur: refperfu pinnaru fhofle obcsecantes. 



alias abudat. ... 



[p. 29] Saepe & aquilse ipfae non tollerantes pondus 

 apprehenfum, una merguntur. Hsec Plinius. 



Omnia, qua Ariftoteles & Plinius percno haftenus 

 tribuerunt, A nglormn balbushardo conueniunt, Ji folam 

 magnitudinem exceperis, qua Ji alia adfuerint, hie for- 

 tajfis non oberit. eft autem illa> quam anatariam ejfe 

 conijcio, auis buteone maior & longior, neuo albo in 

 capite, colore fufco proximo, ad ripas fluminum, ftag- 

 nonim et paludium femper degens, uiuit ex uenatu 

 anatum et gallinarum nigrarum, quas Angli coutas 

 nominal. Venationem hanc, cuius meminit Plinius, 

 inter aquilam iftam (Ji aquila dicenda Jit) & aues 

 aquaticas, non folum ego fapijfime uidi, fed infiniti 

 apud Anglos quotidie uident. Si qua terra porti- 

 uncula fuper aquas inter arundineta emineat, in hac 

 folet nidum facere, ut quoniam uolatu non admodum 

 ualet, a prceda non procul abjit. A ues fubitb adoritur, 

 & Jic capit. Cuniculos ijla interdum etiam dilaniat. 

 Nunc an ijla anataria Jit nee ne, doElis uiris iudi- 

 candum propono. 



