no Luscinia Mergus 



colore etiam immutatur, & quidem in terra 

 Italia per id tempus alio nomine appellatur, 

 apparet non diu, abdit enim fefe & latet. 



Arijloteles prater unam notam nullam oftendit pe- 

 culiarem, qua ab alijs auibus lufcinia differret, ea 

 autem eft quod linguce fummce acumine careat. Quan- 

 quam & hoc etiam cum atricapilla commune habet. 

 Colore lufcinia, & corporis magnitudine auiculam illam 

 proxime refert, quam Angli lingettam, & Germani 

 Graefmufch. pajferem gramineum nominant. Paffere paulb minor 

 eft, & tenuior, & longiori corporis figura, color pectoris 

 fere cinereus eft, catera fubfufca. 



DE MERGO. 

 , mergus, Anglice a cormorant, German, etyn 



ARISTOTELES \ 



Mergus marina auis eft, ex pifcium uenatu 

 ui6titans, fubit tame altius in fluuios. Mergus 

 [p. 90] & gauia 2 faxis maritimis oua bina aut terna 

 pariunt. Sed gauise seftate, mergi a bruma, 

 ineunte uere. Incubant more caeterarum auium, 

 fed neutra earum auium conditur. 



Mergus Mergus, auis eft magnitudine fere anferis pulla, 



roftro longo & in fine adunco, palmipes eft> & corpore 

 graui, forma corporis aui fedenti, erecta eft. Plinius in 

 arboribus nidulari fcribit, at Ariftoteles in faxis mari- 

 timis. Quod iiterq; aut uidit, aut a referentibus au- 

 cupibus didicit, fcripto mandauit. Et ego utrumque 

 obferuaui, nam in rupibus marinis iuxta hoftiu TincB 

 fiuuij mergos nidulantes uidi, & in Northfolcia cum 



1 Hist. An. Bk I. 6; Bk VIII. 48, freely rendered. 



2 Hist. An. Bk v. 30. 



