Statica. 1/13 JUa ..l 



i98. Copoll. 3. Fig;. 109. Si punctum M ponatur variabile, et continuo mutabitur ut et 

 punctum H. Invenientur igitur hoc modo omnia loca puncti Hy seu curva £"//, quam id percurrit, 

 Habebitur autem aequatio pro curva EH inter coordinatas, scilicet abscissa CJ erit = / et ap- 



piicata HJ=f-^^' Data igitur curva jdM et lege potentiarum, «i- in singulis locis applicatarum, 

 invenietur aequatio pro curva EH. ■-■" ' . ' ^"' ] 



199. Copoll. 4. Ex solutione problematis et ejus collatione cum § 5$ patet, eodera mbdb 

 rem se habere, ac si punctum C ad singula curvae AM puncta traheretur eadem vi, qua ea ad C 

 trahi ponuntur. Et propterea exempla in medium afferre non necesse esse duxi, cum ibi jam non- 

 nulla sint annexa. -^ . n 



200. Sdiolion. Hisce de aequiribrio potentiarum virgae rigidae fiberae applicatarum suiticien- 

 tibus judicalis, ad alterura virgarum rigidarum casum propero, quo eae quodammodo impeditae po- 

 nuntur, ut non libere cuivis potentiae cedere queant, et interdum in quiete perseverare possint, etsi 

 potentia quaedam alia non destruatur. 



201. Divisio. Hanc sectionem hoc modo partior, ut primo de virga, in quodam puncto 

 prorsus flrmata, agam; dein, de virga alicubi ita saltem firmata, ut tantum circa illud punctum motu 

 circulari movcri queat. Tertio, de virga, cujus aliquod punctum perpctuo in data linea positum 

 esse dcbet. Quarto, de virga, lineae cuivis firmae adjaccnte, ut eam semper tangat, nunquam 

 transigere queat. Quinto, de virga, cujus duo puncta continuo in datls curvis ponuntur, et sexto, 

 de virga, quae punctum quoddam in data curva mobile habet, et quae praeterca super alia data 

 Hnea jacet, juxta quartum casum. Hoc modo penitus istam materiam exhausisse autumo, ut vix 

 casus excogitari possit, qui in enumeratis non conlineatur. Hoc igitur pertractato, tam in hypolhesi 

 virgae rectae, quam curvae cujusvis. 



202. Tfieopeina 19. Fig. 110. Si virgae JB in J prorsus firmae applicetur in B potentia 

 quaecunque BC, poterit ea duplicem habere effectum, unum, quo virgam J?^ evellere, alterum, quo 

 eam abrumpere conatur. 



Deinonstpatio. Sit virgae JB applicata potentia in directum jacens BE, conabitur haec 

 virgam JB directe evellere. Sed si potentia applicata BF fuerit in JB perpendicularis, ejus tota 

 actio ia abrumpenda virga consumetur. Quare cum potentia quaecunque, quae neque in directura 



BE, neque perpendiculariter secundum BF trahit, in hujusmodi duas resolvi possit, ut potentia BC 

 in BE et BF, duplici modo in virgam aget, uno, quo eam evellere, propter BE, et altero, quo 

 eam abrumpere, propter BF, conatur. Q. E. I. j^ 



203. Copoll. 1. Quod ad quantitatem horum conatuum attinet, patet conatum evellendi vir- 

 gam esse ut potentiam BE, neque hic locum applicationis B in computum venire. 



20 V. Copoll. 2. INe ergo virga cedat, oportet ut retincatur, seu retrorsum trahatur vi aequali 

 vel majori, quara est vis BE. 



20.5. Copoll. 3. Quanlitas conatus abrurapendi virgam JB est aequivalens momento potentiac 



BF, seu facto ex BF in JB. 



