182 L. EULERI OPERA POSTHUMA. Astron. me. 





I 



abcrraturac, nisi forte eorum figura perfecte fuerit sphaerica. Quare si hoc modo praecedente 

 hypothesin restring-amus, uti ratio suadet, universum Astronomiae mechanicae fundamentum sequent 

 hypothesi continebitur. 



25. Hypotliesis 4. Omnia materiae elementa, ex quibus corpora mundana sunt conflata, n 

 pollent attrahendij quae cujusque massae directe^ inverso autem quadrato distantiae est proportionalis, 

 cum qua ratione insnper massa corpusculi attracti est conjungenda. 



26. Coroll. 1, Positis ergo massis duorum elementorum materiae ju et v, eorumque distantia 

 = z, erit vis, qua alterum ab altero attrahitur ut ^» atque ex viribus elementaribus, quibus singula 

 duorum corporum finitorum se mutuo attrahunt, vires ambo corpora tota soliicitantes, debent colligi. 



27. CopoU. 2. Cum haec vis elementaris sit ut —5 factor quidam constans C adjungi debet, 

 ut formula — ipsam vim exprimat; atque haec quantitas C perpetuo erit eadem ubicunque locorum 

 ista duo elementa matcriae fuerint posita. 



„ . .28. CoroU. 3. Gorpora ergo coelestia eatenus tantum se mutuo attrahunt, quatenus constant 

 materia, cujus omnia eiementa tali vi se attrahendi sunt praedita. Ex quo patet si corpora non 

 fuerint admodum a se invicem remota, simulque figuram habeant irregularem, fieri posse, ut vis tota 

 € \iribus elementaribus resultans multum a simplicitate formulae exhibitae discrepet. 



.;r;{ <2d.; Sicliolion 1. Cum hujusmodi vis attrahendi omnibus corporibus coelestibus conveniat, 



ideoque omnibus elementis corporum, ubicunque reperiantur, tribui dcbeat, ea tanquam proprietas 



universalis materiae spectari potest, cujus existcntiam realem ex phaenomenis cum ratione conjunctis' 



evictam agnoscere dcbemus. Certum itaque est omnia materiae elementa taU vi attrahcndi, qualeu]| 



descripsimus, esse praedita, neque de hoc ullo modo dubitare licet. Utrum autem haec vis onmi 



materiae ex sua natura competat perinde atque inertia et impenetrabilitas? an vero a causa quapian 



externa producatur? multum intcr Philosophos dubitatur. Qui priorem sententiam propugnant, exi-; 



mium firmamentum inveniunt in universalitate istius indolis attractricis, quae cum in omnibus cor 



poribus inesse, atque adeo eorum massae proportionalis deprehendatur , eam pariter atque incrtiaD 



materiae esscntialem esse autumant, ita ut ejus causa extrinsccus frustra quaeratur; quin etiam quaet 



rere solcnt, an non Crcator per omnipotcntiam corporibus talem proprietatem infundcre potueriti 



quod negare ipsis adco impium vidctur. Deinde in hoc non parum subsidii sibi situm esse arbitran 



tur, quod nenio adhuc islius phacnomeni latissime patentis causam externam dilucide docere volueri' 



Qui autem contrariae sententiae sunt addicti, haec argumcnta gravibus rationibus infirmare conantui 



maluntque credere dari hujus phaenomeni causam externam , etiamsi eam nobis nullo modo pcrspiceii 



liceat, quam concedere ejus rationcm in ipsa matcriae indole esse positam. Ad nostrum autei 



institutum parum refcrt, utrum causa externa existat, nec ne? sufficit enim nosse in omnibus coi 



poribus mundi talcm vim attraheudi revera inesse, cum nobis id tantum sit propositum, ut quomot 



motus corporum coelestium ab his viribus afficiantur, investigemus. 



•'''*30. Seholloii 2. Prior scntentia, qua materiae vis attractrix, tanquam proprictas essentia 



tribuitur, si essct vera, hoc commodi afferrct, ut ulteriori investigatione causae liberaremur: du 



