De atmosphaera hinae ex ecltpst solts annulari evicta. 399 



distantia centrorum adeo ultra 72" augeretur. Cum autem elementa hujus eclipsis tantopere a vero 

 dissentire non videantur, magis verisimile est differentiam semidiametrorum d non 20", sed minori 

 nomero augeri debere; quod fieret, si refractio horizontalis in luna non 20", sed tantum 15" sta- 

 tuatur, tum enim pro d-i-20 scribi debere ci-nlO", seu QV\ unde prodiret c = 62j", ita ut 

 distantia centrorum per calculura inventa 51" tantum 11^}" augeri debeat; tam parvam autem cor- 

 rectionem elementa hujus eclipsis requirere non improbabile videtur. 



§ 33. His igitur argumentis indubitate evincitur lunam quoque atmosphacra quadam esse 

 cinctam, etiamsi forte multo sit tenuior, quam observationibus nostris est aestimata: cum enim 

 circa medium eclipsis discus solis notabile augmentum ceperit, quanquam id exacte mensurare non 

 Jicuerit, hoc phaenomenon nuUi alii causae nisi atmosphaerae lunari adscribi potest. Interim tamen 

 inolim, ut determinationibus, quas hic pro radiorum per lunae atmosphaeram transeuntium refractione 



dedi, nimium tribuatur: atque adeo ex ipsis observationibus, cum theoria coUatis admodum probablle 

 videtur, refractionem lunae horizontalem, quam 20" slatueram, vix 10" superare; unde diaraeter 

 solis augmentum 20" accipere queat. Multo autem minus certi quicquam statuere licet circa dimi- 

 jnutionem hujus rcfractionis, quae radiis longius a luna praetereuntibus convcniat, quamvis haec 

 diminutio tanta videatur, ut pro radiis, qui ad distantiam aliquot minutorum primorum a limbo 

 lunae per ejus atmosphaeram penetraut, refractio omnino fiat imperceptibilis. 



§ 3^. Quodsi nobis contingeret denuo hujusmodi eclipsin solis annularera observare, operae 

 Qtique foret pretium singula phaenomena, quae amplificatio disci solaris suppeditaret, omni cura ad 

 mensuram revocare, ut inde non solum radiorum limbum lunae stringentium refractio, sed ctiam 

 'lex, secundum quam refractio radiorum longius a luna praetereuntium minuitur, accurate definiri 

 queat. Cum autem vix nobis talem eclipsin exspectare liceat, ad alia phacnomcna, quae saepius sese 

 nostrae contcmplationi offerunt, erit confugiendura. Atque ex hoc genere aptissima videntur ea, quae 

 occultationes si^ellarum fixarum a luna nobis suggerunt; quum eriim stellam fixam, quoad lunae fiat 

 contigua, conspicari liceat, mutatio quaedam in ejus loco, quae a refractione lunari proficiscatur, 

 animadverti debebit, dummodo instrumcnta satis fuerint cxacta, ut hujusmodi minutias indicare valeant. 



§ 35. Eligatur nimirum stella fixa, illi, quae occultationem a luna est subitura, tam propinqua, 

 ut amibae simul pcr tubura astronoraicura conspici queant; atque raodico tcmporis intervallo, ante- 

 quam occultatio accidit, ope exquisiti microractri racnsuretur harum stellafum distantia, quae intra 

 irnum minutum secundum oblincri possc vidctur, siquidcm tubi longitudo sit 10 pedibus minor ncque 

 stellarum distantia 15' excedat. Hoc modo, quia radii a stella occultanda nullam adhuc refraclioncm 

 (Wpetiuntur, reperictur vera istarum stcllarum distantia in minutis secundis satis praecise expressa. 

 rnm expectctur occuUatio, atque ipso momcnto, quo ca contingit, dcnuo mensuretur dislantia 

 ;arundcm stellarum, et notetur differentia inter hanc distantiam et eam, quae ante est invcnta: atquo 

 ;^ hoc discriraine non ditticulter rcfractio lunac horizontalis concludetur, si quidem diameter appa*» 



»i lunae, ejusque situs momento occultationis, respcctu ambarum stellarum, fuerit cognitus; quas 

 'nisi per observationem simul dcterminari queant, ex thcoria molus lunae depromerc liccbit. .'»'»v 

 § 36. Sit scilicet distantia stellarum vera =m'\ qnam micrometrum multo ante occultationcm 

 ndtcaverit, ipso vero occultationis momcnto appareat stella occultanda, in limbi lunae puncto S^^Fig.^l^). 



