XXX. 

 Meditatio de formatione v<»eiiin. 



Saepe et multum id mecum cogitaveram, quae sit ratio tam diversorum eorumque fere innumerabilTi 

 «onorum, quos homines edcre valent, ad animac «uae cogitata aliis patefacienda. Ejusmodi enim est vc 

 humana, ut nullo instrumento eam imitari ejusque diversas inflexiones exprimere artifices hucusque poluerii 

 Quae organis pneumaticis inseruntur instrumenta humanam vocem mentientia, ea non quidem ipsam vocem, «ed 

 cantum hominum, sonum quendam simplicem repraesentant. Neque iisdem instrumentis varios exhibent vocalea, 

 de consonantibus nihil dixerim, quanquam facile sit pcrcipere alios sonos ad alium inclinare vocalem. Ut, quae 

 acutiores edunt sonos, praecipue ad ae lat. vel at graec. inclinant; graviores vero ad o vel potius u obtusum. 

 Haec mihi observanti in mentem venit, au isla instrumenta non ita parari possent, ut unumquemque vocalem 

 edere queant? Id quod observavi a figura tubi dependere, eodem raodo, quo varia conformatio oris una esi 

 causa variorum vocalium. Quae conformatio si cognita sit, poterit inde figura tubi, ut datum edat vocalem, 

 determinari. Observemus ergo, quos motus faciamus, quae sit figura oris, quae forma labiorum, qui situs 

 linguae et quae conditio faucium, quando diversos efl^erimus vocales. I 



In hanc rem intenti doprehendimus duas vocalium classes, unam crassiorum, alteram graciliorum, qua«' 

 inter quidem infinitae intermediae, seu gradus ex hac ad alteram existunt- Hae duae autem sunt quasi extremae. 

 Discrimen essentiale inter has classes est conformatio oris ad fauces, seu forma faucium. Graciles prodcunti 

 soni, si fauces contrahuntur , et ita cavitas oris vorsus fauces cnnvergens redditur. Sin autem ibi os dilalatur 

 remittuntur, vocales oriuntur crassiores. Utraque classis infinitis modis distinctos sonos suppeditabit pro alia 

 atque oris anterioris conformatione. Praecipue tamen quacvis tres continet vocales primarios, pro antoriori* 

 oris maxima dilatatione, maxima restrictione et statu medio. Ad primam, quam graciliorum ponam classem 

 quod attinet, si ibi anterior oris cavitas dilatatur, orietur vocalis ae, qui vulgo pessime pro diphtongo habetur.' 

 Quomodo autem res se habeat cum diphtongis, ex sequentibus intelligitur. Germanis iste vocalis in masimo 

 est usu sub signo e, in terminationibus verborum praecipue ut werden, leben, et hoc modo litera e plorumquf 

 eflertur, vocaturque e femininum. Si anterior oris cavitas ope linguae, quantum ficri potest, contrahitur, sonui 

 hinc ortus erit i, vocalis isque acutus, quemadmodum enunciatur in g<'rmanicis verbis ich, Maihis. Si cavitai 

 oris in statum intermedium constituatur, habebitur vocalis e masculinum, ut in germanicis stehen, gehen etc 

 Sant ergo tres principales primae classis vocales hi: 1) e femininum, 2) e masculinum et 3) t acutum. 



