Traetatiis <le niimeroriiiii doetriiia Capita XVI, quae isiiper8iuit. 



Capiit I. 



De compositione numerorum. * 



i. Niimerns est multitudo unitatum. 



2. Quilibet ergo numerus indicat, quot unitates in eo contineantur. 



3. Ab unitate incipiendo numeri sunt 1, 2, 3, 4, 5, 6, etc, quorum quisque praecedentem 

 unitate superat. 



k. Quia quemque numerum unitate augere licet, series numerorum in iufinitum progreditur. 



5. Cum primus, scilicet unitas, praecedentem etiam unitate superet, praecedens nihilum sit 

 necesse est. 



6. Hic tantum de numeris integris sermo est, ad quos definitio est restricta, unde fractos 

 multoque magis surdos hinc excludi oportet. 



7. Si numerus quicunque sit a, erunt eum sequentes a-4-1, a-t-2, a-i-3, a-H4, etc, 

 quorum primus a-t-i datum a superat unitate, secundus a-*-2 duobus unitatibus, tertius a-t-3 

 tribus, etc. 



8. Simili modo, proposito numero a, antecedentes erunt a — i, a — 2, a — 3, a — 4, etc, 

 quorum primus a — 1 a dato a unitate deficit, secundus a — 2 duabus unitatibus, tertius a — 3 

 tribus, et ita porro. 



9. Si numero a tot unitates addantur, quot numerus 6 continet, oritur a-t-b; sin autem 

 a numero a tot unitates auferantur, quot numefus 6 continet, oritur a — 6: illo casu numerus 

 b numero a additus, hoc vero ab eo subtractus dicitur. 



10. Si idem numerus a sibi ipsi addatur, oritur ejus duplum a-\-a, quod ita scribitur 2a: 

 si idem denuo addatur, prodit triplum 3a; tum eodem numero a insuper addito, ejus quadruplum 

 ka, et ita porro, quae in genere vocantur ejus multipla. 



11. Multipla ergo numeri a sunt 2a, 3a, ka, 5a, etc, quorum quodque praecedens superat 

 ipso numero a; horumque respectu ipse numerus a simplum vocatur. 



12. Si a esset unitas, ejus multipla omnes plane numeros praeberent; at ;si a non est unitas^ 

 sed multitudo unitatum, ejus multipla non omnes numeros praebebunt: hocque casu dabuntur numeri, 

 qui non sunt multipla ipsius a. . . , 



