Tractafus de numerorum doctrma Cap. 16. 75 



586. Hinc autcm nondum concludi potest, si unus factor, etiamsi sit compositus, ipsiiis 

 pp-+-2qq fuerit formae xx-i-2yx, etiam altcrum fore hujus formae. Demonstrandum restat nu- 

 merum pp-t-2qq non esse posse formae vel 2(25, vel JH^, vel ABliSldy quod si esset, foret 

 utique 2(23 numerus hujus formae. 



.587. Visuri autem an pp-^2qq per numerum 2( non formae xx-*-2yy dividi qucat, quod 

 si Oeri posset, foret /> < i2( et qK^^H, unde pp-i-2qq<.l7iHj quotusque <|2(, qui esset vel 

 ipse numcrus non xx-^2yy, vel factorem talem haheret 25, qui cum etiam factor esset ipsius 

 pp-*~2qq, minimus talis numerus 25 assignari posset, divisor formae cujuspiam xx-*-2yy, quod 

 cum fieri nequcat, numeri pp-^2qq nullos hahent divisores primos, qui non ipsi sint formae 

 XX -4- 2yy . 



^^flS»'- 



