Verd aesttmatio sortts tn ludts. 315 



XV. 



Vera aestiiuatio sortis iii ludis. 



Multis laborat difficultatibus mensura sortium seu expectationum , quas habent collusores vel de 

 deposito certantes, vel victi victori designatam pecuniae summam solvere obligati. Ea nimirum mensura, 

 cujus fundamenta Paschalius posuit, et post eum Hugenius, Jac. Bernoulli aliique celeberrimi 

 viri insigniter excoluerunt. Secundum horum sententiam non imprudenter ago, si ludum suscipio, 

 quo aeque facile evenire potest, ut centum rublones vel accipiam, vel perdam. Sed si omnes meae 

 opes tantum 100 R. valent, imprudentissime mihi acturum videor hunc ludum suscipiens, lucrum 

 enim respectu damni, quod aeque facile accidere potest^ nequaquam satis est grande. Casu secundo 

 consequor 100 R., eoque ergo duplo ditior fio; casu adverso vero teneor meos 100 R. alteri tradere, 

 hoc igitur in extremam paupertatem pervenio, et infinities pauperior fio. Quis autem sanus se ex- 

 tremae paupertati et deterrimae conditioni exponere volet, ut duplo tantum ditior reddatur? Sin 

 vero bona mea multo essent majora et fere infinita, tunc minus dubitarem hujusmodi ludum inire, 

 cum casu secundo tanto fere efficiar ditior quanto adverso pauperior. 



Maxime hujus rei veritas evincitur sequenti ludo: Promittitur ipsi /^ jactus tessera instituenti, si 

 numerus punctorum fuerit par, solvere 1 R.; si secundi jactus numerus punctorum fuerit par, pro eo 

 solvere 2 R.; pro tertio, si punctorum numerus itidem par sit, k R., pro quarto 8 R. et ita porro, quoad 

 impar accidat punctorum numerus, quo in casu nihil accipit A, ludusque finitur. Quaeritur expectatio 

 ipsius A seu quanti hanc conditionem alii vendere fas sit. Invenitur autem ex regula ab auctoribus 

 citatis tradita, expectatio ipsius A valere infinitum rublonum numerum. Egregie vero hic interrogat 

 clariss. Nicolaus Bernoulli, quis tam esset stolidus, qui non mallet 20 R. accipere, quam propositam 

 conditionem. Ex quo maxime elucet discrepantia inter acstimationem sorlis secundum rcgulas et 

 eam, quam sanae mentis homo esset facturus, quippe regulae requirunt innumeros rublones tanquam 

 aequivalens ludi propositi, hic vero viginti rublonibus merito se contentum esse posse putat, eumque 

 amentem existimat, qui vel 20 R. tantum pro hac conditione soluturus esset. Sed in hac quaestione, 

 ut in omnibus aliis praecipue attendere convenit ad opes ejus, cujus sors quaeritur, quo enim quis- 

 que plus habet, pluris etiam hujusmodi conditiones aestimabit, et cui infinitae sunt opes, is ludum 



