316 L. EULERI OPERA POSTHUMA. Anaiym. 



propositum infinito pecuniac numero emere ratione posset, parte tamen infinitesima tantum suarum 

 opum. Regulae igitur aestimandarum sortium expositae ad opulentissimos pertinent homines, aut si 

 id, quod ludo acquiri et amitti potest, rationem habet minimam ad opes collusorum. Si vero col- 

 lusoribus opes sint finitae et lucra damnaque rationem finitam ad opes teneant, regulae illae cor- 

 rectionem desiderant. Nisi enim hoc praestatur, homines ad eas aestimandae sortis suae causas 

 confugere tuto nequeunt, et ita illae nullius prorsus essent usus. Quocirca ad veram cujusque sortis 

 existimationem indagandam necesse est, praeter ludi conditiones etiam opes ludentium considerare et 

 conclusiones ab iis pendentes conficere. Is ergo ludus mihi non aequus videtur, quo a vel lucror 

 vel perdo, sed is demum justus est censendus, quo a vicibus vel ditior vel pauperior reddor, siqui- 

 dem utrumque aeque facile accidere potest, et in hoc casu mihi perinde est ludum sive suscipere 

 sive recusare, ad illum vero ludum nullo modo accederem, nisi essem ditissimus. Sed id etiam 

 multo magis est certum, eum esse stultissimum putandum, qui mecum secundum posteriorem con- 

 ditionem ludum suscipere vellet, et mihi 100 v. gr. R. habenti, si lucrarer iOO R., solvere, si vero 

 perderem tantum 50 R., a me recipere esset contentus. Ex hoc igitur iujustitia omnium ludorum 

 perspicitur, nisi instituantur ab hominibus infinite divitibus. Quantae autem cujusque sunt opes et 

 divitiae, non tantum ex argenti et bonorum quantitate, sed praeterea ex ejus studiis et faciiltatibus, 

 ex quibus ei quoque foenora affluere possunt. Hoc igitur modo cujusvis hominis opes determinari 

 convenit, simulque pecuniae quantitas aequivalens definiri potest. Quamobrem opibus cujusvis certam 

 quandam argenti quantitatem substituere licebit, quam status ejus nomine in sequentibus appellabo, 

 atque propterea quispiam in duplo meliorem statum pervenire dicetur, cujus opes duplo fiunt ma- 

 jores, vel potius qui censet se duplo opulentiorem esse factum. Is enim demum duplo ditior est 

 aestimandus, qui aeque proclivis est duplam argenti summam erogare in casu, quo antea simplam 

 tantum expendere non dubitavit. His ergo praemissis, qui in ludo, vel negotio quodam duos casus 

 habet objectos aeque proclives, quorum altero in statum 6, altero in statum c reducitur, ejus statns 

 valere putandus est l/6c. Hic enim status tanto esse debet minor altero 6, quanto est major altero c. 

 Qui igitur eum in statum Vbc collocare promiserit, ei sortem suam cedere jure potest. Simili modo, 

 qui tres obvios habet casus, quorum unus ipsum in statum 6, secundus in statum c, et tertius in 



3 



statum d constituit, ejus status valere ybcd dicendus est, aut ab alio, ut illi sortem suam cedat, 



3 



in hunc statum ybcd constitui debet. 



'<:\.ll »!<').? 



Regula ex his habetnr haefei dtniifes stklus,* qiii srrigulls ca^ibus evenire possunt, in se invicem 

 multiplicentur et ex facto radix dignitatis tanti gradus, quot sunt casus, extrahatur, erit haec valor 

 status expectationi aequivalentis. Secundum methodum hactenus usitatam oportet omnes status, qui 

 singulis casibus evenire possunt, in unam summam conjicere, eamque per casuum numerum dividere. 

 Discrimen igitur inter has duas methodos in hoc consistit, quod nostra multiplicatione utitur, quando 

 altera additione; ilem elevatione, quando haec ipsa multiplicatione ; sive nos operationes geometrice 

 instituimus, illi vero arithmetice, ita ut quas oporationes hi ad ipsos status accommodant, nos 

 easdem in sfatuum logarithmos transferamus, ejusque quod prodit logarilhmi numerus respondens, 

 nobis indicat statum ludentis quaesitum. Sint m casus, quibus in statum a, n casus, quibus in 6, 



