13 



den habitus. Het is een zeer natuurlijk geslacht, 

 vooral wanneer men het weinig zelfstandige geslacht 

 Chorinaeus Holmgr. er bij blijft rekenen (hierover 

 later bij de plaat waarop Chorinaeus zal voorkoinen). 

 Van de afgebeelde soorteu hebben de 3 eersten de 

 meest uitpuilende aangezigten en is de laatste nog 

 onbeschreven. Zie hier hare diagnose: Exoclms 

 semilividus, niger nilidus, facie, genis, articulo anlen- 

 narum primo sublus, prolhorace, sculello el iinea post- 

 scutelli flavis ; dorso melalhoracis piloso , rufo ; pe- 

 clore, pedibus el maculis lateralibus abdominis leslaceo- 

 lividis; areola nulla. Long. 3,5 mm. Een voorwerp 

 werd mij uit Zwitserland toegezonden door den 

 heer Meyer-Dlir. 



In welke woondieren de Colpotrochien huizen is 

 nog onbekend; wat de Exochen aangaat, de ge- 

 kweekte soorten zijn uit bladroller- en motrupsen 

 gekweekt, behalve Compressivenlris, welke volgens 

 Ratzeburg als parasiet in de larve van Buprestis 

 bigutlala leeft. 



Plaat 9. 



Het geslacht Pimpla, welks naam van Fabricius 

 afkomstig is, vormt den kern van de groep der 

 Pimplarien, afzonderlijk in eene monographic door 

 Holmgren behandeld. Na afscheiding van eene gladde 

 gele soort als nieuw geslacht Theronia (waartoe bui- 

 teudien vele Oost-indische vormen behooren), zoude 

 men meenen een afgerond genus voor zich te heb- 

 ben. Dit is evenwel het geval niet, daar sommige 

 soorten, die tot het geslacht Pimpla gerekend wor- 

 den te behooren, zoo veel overeenkomst hebben 

 met het geslacht Ephialles, dat zij zonder groot 

 bezwaar daartoe zouden kunnen gebragt worden; 

 met andere woorden : de beide genoemde genera 

 vloeijen in elkander. Eene betere verdeeling is nood- 

 zakelijk , doch kan alleen volbragt worden door hem 

 die door het bezit van een zeer groot materiaal in 

 staat is alle tot heden bekende soorten met elkander 

 te vergelijken. Waarschijnlijk zal dan niet de lengte 

 en breedte der middelsegmenten van het abdomen 



the rather artificial genus Chorinaeus Holmgr. remains 

 joined to it (we shall have more to say on this 

 matter when the plate representing Chorinaeus is 

 to be published). The three foremost figured spe- 

 cies have the foreheads extremely protruding and 

 the last figured, Ex. semilividus, is still undescribed. 

 Here follows its diagnose: Ex. niger, nilidus facie, 

 genis, articulo anlennamm primo sublus, prolhorace, 

 sculello el Iinea poslsculeUi flavis, dor so melalhoracis 

 piloso rufo, peclore, pedibus el maculis lateralibus 

 abdominis leslaceo-lividis , areoln nulla. Long. 3,5 mm. 

 Captain Meyer-Diir found this new species in Swit- 

 serland and sent me a specimen. 



The insects to which the Colpotrochiae are para- 

 sites, are still unknown; the bred specimens of 

 Exochus protruded from caterpillars of Tortricidae and 

 Tineidae, except Compressivenlris , which according to 

 Ratzeburg dwells in the grub of Bupreslis bigullala. 



Plate 9. 



The genus Pimpla, to which the name was given 

 by Fabricius, forms the nucleus of the section Pim- 

 plariae, of which a Monography was published by 

 Holmgren in the Annals of the Stockholm Academy 

 of Sciences. Eliminating the only one European 

 yellow species as type of a new Genus Theronia (to 

 which a great number of exotic species are to be 

 reckoned), one might hope to find remaining an 

 harmonious genus of congruous species. This is 

 however not the case, since many species belonging 

 to Pimpla, have so much affinity to the genus 

 Ephialles, that they might without great inconve- 

 nience be transferred to it; in other words, both 

 those genera melt in one another, when the artifi- 

 cial character of the size of the middle -segments 

 is given up. A more natural division of the two 

 genera is required, but can only be effectuated 

 by some one , possessing the means of comparing all 

 the species that are described till this day. It is pro- 



