15 



Heeren Dr. Gustav Mayr, met betrekking tot de groep 

 der Torymiden. Eer hij deze groep tot speciaal 

 onderwerp van zijne onderzoekingen maakte, kan 

 men met regt zeggen dat dc studio er van eene chao- 

 tische vervvarring was en de detcrminatio een grij- 

 pen in het schemerlicht. Volgens hem leidt de tot 

 hiertoe meestal gevolgde weg om door het onder- 

 zoek van gevangen specimina tot de kennis der 

 soorten te komen, tot geen practisch resultaat en 

 moest deze weg vorlaten en de betere ingeslagen 

 worden , om nit kweeking verkrcgen individuen met 

 elkander te vergelijken. Het is gebleken dat geen 

 enkel kenmerk standvastig is en alle soorten in ge- 

 durige verandering allerlei verscheidenheden ople- 

 veren, welke dikwijls door vroegere sclmjvers als 

 zelfstandige soorten zijn beschreven. Men leze hier- 

 omtrent het opstel in de n Verhandlimgea der K. K. 

 soologisch-bolanischen Gesellscha/l in Wien, Jahrg. 

 1874, betiteld: Die eitropa'ischen Torymiden, biologisch 

 und syslemalisch bearbeilet. " 



Als een staaltje hoe de soorten door haar varieeren 

 aanleiding geven tot het beschrijven dier verschei- 

 denheden als meer dan eene soort door denzelfden 

 schrijver, geven wij de synonymic op van Torymus 

 abdominalis , Boh. 



Tor. abdominalis Boh. = Tor. Cynipedis Boh. 



cingulatus N. ab Es. 

 aeneus N. ab Es. 

 medius Fo'rst. 

 Cyniphidum Katz. 

 Callimomc Angelicae Walk. 



Op onze plaat 10 zijn zes soorten van Torymus 

 en twee van Synlomaspis afgebeeld. Allen zijn door 

 rnij vervaardigd naar typische voorwerpen, mij door 

 de bekende welwillendheid van den Heer Mayr 

 verstrekt. 



Het voorname onderscheid tussehen de beide ge- 

 noemde gcslachten is in den vorm van het schildje 

 gelegen, hetwelk bij Torymus geen en bij Synlo- 

 maspis wel een dwarsgleufje vertoont. Dit is echter 

 een dier uiterst subtiele verschillen, welke het oog 

 van Dr. Fo'rster te Akcn op weet te sporen, doch 

 die niet altijd even herkenbaar zijn. Het karakter, 

 alzoo op zich zelf staande en niet gecorroborecrd 

 door andere, schijnt mij toe absoluut onvoldoende 

 om er een genus op te vestigen; maar er is meer; 

 bij sonimige soorten van Torymus vindt men schier 

 even sterke aanduidingen van zoodanige dvvarsgleuf, 

 als bij enkele voorwerpen van Syntomaspis pubescens 



Dr. Gustav Mayr's exertions as to the revision of 

 j the section Tnrymidae. Before the period of the pub- 

 lication of his researches, the study of these Pte- 

 romalidae was a chaos and the identification of 

 them like working blindfold. He was the first 

 to perceive that the method, commonly used, of 

 comparing and describing only caught specimina in 

 order to get at the knowledge of the species is the 

 worst one, the right one being that of comparing a 

 great mass of bred specimina. From his new method 

 resulted his conviction , that not one specific character 

 is constant and that every species exhibits in con- 

 ] tinual variation a numerous set of varieties, which 

 ! naturally led to the description of a great number 

 ! of pseudo-distinct species by former authors. We 

 must refer for a more extensive account of this mat- 

 ter to the author's Memoir intitled: Die europai- 

 schen Torymiden, biologisch und systematisch bear- 

 beitet", published in the Verhandlungen der K. K. 

 :oologisclt-bo!anischen Gesellschafl in Wien, Jahrg. 

 1874. 



As a sample how much the variation of these 

 species gives occasion to multiply the number of 

 insects by the description of inconsistent ones, we 

 give here, according to Mayr, the synonymy of 

 one of them : 



Tor. abdominalis Boh. =: Tor. Cynipedis Boh. 



cingulalus N. ab Es. 

 aeneus N. ab Es. 

 medius Fo'rst. 

 Cyniphidum Ratz. 

 Callimome Angelicae Walk. 



Six species of Torymus and two of Synlomaspis 

 are represented in our plate 10. I had for the 

 drawings typical specimens before me, which I 

 owed to the well known kindness of Dr. Mayr. 



The most striking difference between both these 

 genera consists in the surface of the scutellum, 

 which offers in Synlomaspis a slight transversal fur- 

 row, of which Torymus is destitute. This is however 

 one of those very minute differences which the 

 piercing eye of Dr. Fo'rster, of Aix-la-Chapelle, is 

 able to detect, but which is not always striking to 

 other persons, or visible in every species. It is my 

 opinion that this character, thus standing alone 

 without corroboration of another, is quite insufficient 

 to be the base of a good Genus; but there is 

 something more to be added. In some species of 

 Torymus we find very conspicous indications of this 



