19 



Van de nieuwe geslachten van Forster hoop ik 

 later afbeeldingen te kunnen leveren, voor dit maal 

 echter bepaal ik mij tot het groote geslacht Pezo- 

 machus na aftrck der nieuweren. Het laat zich op 

 deze wijze caracteriseeren : de kop is verticaal ge- 

 plaatst, zeer fijn lederachtig of verward gestippeld, 

 de sprieten zijn niet veel langer dan de helft van 

 het ligchaam en hebben de 7 eerste leedjes langer 

 dan breed, terwijl het 3 e gewoonlijk het langsteis; 

 de thorax is zeer smal, kennelijk door twee naden 

 in drie deelen afgedeeld, bijna altijdzonder schildje, 

 eene enkele keer met (zie 8 a) ; de metathorax is 

 niet in paneeltjes verdeeld, maar heeft een dwars- 

 rigchel , waarna de rug plotseling naar beneden buigt. 

 Van vleugels is geen spoor te zien. Het achterlijf 

 is met een fijn steel tje aan den thorax verbonden 

 eu heeft een duidelijk uitstekenden legboor. De 

 pooten zijn slank en vertoonen aan de tarsen geene 

 verdikte of hartvormige leedjes. 



De groote moeijelijkheid der bestemming ligt in 

 het herkennen of het achterlijf digt of verspreid 

 bestippeld en behaard is, of de legboor volkomen 

 of niet volkomen zoo lang is als het voorste lid van 

 het abdomen, of de metathorax langer is dan de 

 mesothorax en dergelijken meer, verschillen die zoo 

 gering zijn dat men gewoonlijk niet met zekerheid 

 durft beslissen. Het ware te wenschen dat van al 

 deze soorten uit de Monographic der Gallung Pezo- 

 machus 1 juiste en zeer vergroote afbeeldingen, ge- 

 kleurd en ongekleurd, konden gegeven worden. 



Omtrent de biologisehe verhouding van dit groote 

 aantal soorten weten wij eigenlijk nog zeer weinig 

 en dat weinige voornamelijk door de aanteekenin- 

 gen van Prof. Ratzeburg. De Pezomachen zijn 

 volgens hem parasiet-parasiten. Fez. instabilis is 

 parasiet van een Microgasler uit Bombyx Pini, en 

 van Microg. Crataegi. Pezom. cursilans Grav. werd 

 uit Lophyrus Pini, Bombyx Pini en Cimbex varia- 

 bilis opgekweekt, en is volgens Ratz. parasiet van 

 Cryptus incubitor. Pezom. geochares Forst. werd te 

 gelijk met Ilemileles palpator uit Tinea lichenella 

 opgekweekt. 



Volgens Smith zou Pezom. fascialus F. als para- 

 siet te voorschijn gekomen zijn uit nesten van%e- 

 laena brunnea, eene spin; mijn vriend Ritsema zag 

 eene andere, donkerbruine soort, te gelijk met een 



1 In Wiegmann's Archiv fur Naturgeschichte, XVI er Jahrg. Berlin 

 1850, cloch ook afzonderlijk te verkrijgeu. 



Subsequent plates will contain, if possible, figures 

 from all the other new genera of Forster; for the 

 present I limit myself to the important genus Pezo- 

 maclnts , as it remains after subtraction of the new 

 ones. It will be defined by the following charac- 

 ters : the head is placed vertically, punctured very 

 finely in the shape of leather or sometimes in more 

 confused punctuation ; the antennae are rather longer 

 than half the body and have their seven first arti- 

 cles more long than broad, of which the 3 d com- 

 monly is the longest; the thorax is very straight, 

 distinctly divided by two transversal furrows into 

 three parts, generally without scutellum, some- 

 times with it (see fig. 8a); the metathorax is not 

 divided into areolets, but shows a transversal rail, 

 beneath which the dorsal surface sinks nearly ver- 

 tically down. There is no indication whatsoever of 

 wings. The abdomen is attached to the thorax by a 

 thin peduncle and ends in a distinctly exserted ovi- 

 positor. The legs are slender and show no broad 

 or cordiform joints in the tarsi. 



The great difficulty of identifiing the species depends 

 on the recognition of the denser or more scat- 

 tered punctuation and villosity of the abdomen, 

 secondly of the ovipositor having the entire length 

 of the first abdominal segment or not, thirdly of 

 the metathorax being longer than the mesothorax 

 or shorter and other such minute distinctions, 

 sometimes so doubtful, that one hesitates to decide 

 on them. It would be a great improvement, if 

 accurate and highly magnified figures could be given , 

 coloured and uncoloured, of all the species, enume- 

 rated in the Monographic der Gallung Pezomachus 1 . 



Our notion is at this time only superficial as to the 

 biological relations of that great number of species , 

 and what we know about the matter, we owe it chiefly 

 to the investigations of Prof. Ratzeburg. According 

 to what he tells us, the Pezomachi are parasites of pa- 

 rasites. So Pezomachus instabilis is parasite to a sort of 

 Microgaster, infesting Bombyx Pini and to Microgaster 

 Cralaegi; Pezom. cursitans Grav. was bred out of 

 Lophyrus Pini, Bomln/x Pini and Cimbex variabilis, 

 being according to Ratzeburg a parasite to their enemy 

 Cryptus incubitor. Pezom. geochares Forst. was bred 

 together with Hemiteles palpator from Tinea lichenella. 

 But according to Smith Pezom. fascialus F. should 



1 Wiegmann's Archie fir NaturgescAicAle , Year XVI, Berlin 1850, 

 but also to be had separately. 



