22 



vermeerdercn met de volgendo aantcekening : Men- 

 furator is verkregen nit de harsbuilen van Ret. re- 

 sinclla, evenzeer als Incisa. Pedata Desv. Averd op- 

 gekweekt in April nit dc pop of rnps van Terax 

 l>lnnibalana, Flavolineala en Consimilis nit de larven 

 van onbekende Micro's. 



Plaat 14. 



Nogmaals Pimplarien en wel in drie geslachten: 

 Arenetra Holmgr. , Lampronota Hal. en Meniscus 

 SchiOdte. 



Het eerste, door Holmgren opgesteld in zijne 

 Monographia Pimptariantm , mist mijns inziens 

 ten minste in de maunelijke sexe (wijfjes kwamen 

 mij niet in handen) een voornaam kenmerk der 

 groep of zoo men liever wil der familie, namelijk 

 bet breed zijn der inplanting van het achterlijf. De 

 beide soorten die er toe behooren , schijnen hoogst 

 zeldzaam te zijn; misschien vertoonen zij zich uit- 

 sluitend in het eerste voorjaar, wanneer de ento- 

 mologen over het algemeen nog niet op hun' post 

 schijnen te zijn. Hier te lande werden zij nog nooit 

 gevangen. Gravenhorst heeft beide gekend, doch 

 plaatste de eene, Pilosella, in het geslacht Tryphon 

 en de andere, Tomenlosa, in het geslacht Banchus. 

 De laatste onderscheidt zich van de eerste door geele 

 ringen aan het achterlijf en bontgeklenrde pooten. 

 Van de levenswijze dezer dieren is niets bekend. 



Het geslacht Lampronota, dat wij aan den uit- 

 nememlen Icrschen entomoloog Haliday te danken 

 hebben , behoort zonder eenigen twijfel tot de Pim- 

 plarien ; het is het naast verwant aan het rijke ge- 

 slacht Liftonola en onderscheidt zich daarvan door 

 de sprieten, door de paneeltjes van den metathorax 

 en door de ruwheid van het 1* segment des ach- 

 terlijfs. Zonderling is de nitsnijding van het 5" en 

 6' lid der mannelijko sprieten (zie fig. 2*), welke 

 waarschynlijk bij de copnlatie eenigen dienst zal 

 moeten bewijzen. 



Al geeft Kirchner in zijn' Catalogus 9 soorten 

 op van dit geslacht, er schijnen cr niet meer dan 

 3 bekend te zijn , omtrcnt wier synonymic ik echtcr 



got from the resinous tumours, inhabited by Relinia 

 rrainclla: Pedata Desv. was bred in April from the 

 larva or chrysalis of Teras plumlinlunn , l-'luvolineata 

 and Consimilis from the larvae of unknown moths. 



Plate 14. 



Once more Pimplidae, and now in three genera: 

 Arenetra Hlmgr. Lampronota Hal. and Meniscus 

 SchiOdte. 



The first named , established by Holmgren in the 

 Monographia Pimplariarum , seems to me to miss 

 at least in the male sex (I did not sec the female) - 

 one chief characteristic of the section, or rather, 

 of the family , that is to say , the rather broad 

 implantation of the abdomen. Both the species, 

 appertaining to it, seem to be very rare, but per- 

 haps they occur merely in the first days of spring, 

 generally before entomologists are in the field. In 

 Marshall's Catalogue no mention is made of them 

 and till this day they were never found in the 

 Netherlands. Gravenhorst has seen both, but places 

 one of them, Pilosella, in his Genus Tryphon and 

 the other, Tomenlosa, in the Genus Banchus. The 

 latter differs by having yellow bands upon the ab- 

 domen and varied legs. Nothing till this day has 

 been detected about the economy of these rare 

 creatures. 



The Genus Lampronola, established by the emi- 

 nent Irish Entomologist Haliday, appertains whith- 

 out any doubt to the Pimplidae;' it is nearest related 

 to the extended genus Lissonola and differs from it 

 by its antennae, by the metathoracic areolets and 

 by the roughness of the first abdominal segment. 

 Curious are the notches on the external side of the 

 5" 1 and 6 th joint of the male antennae (see fig. 2*), 

 which probably will prove their destination at the 

 moment of copulation. 



Though Kirchner mentions nine species of Lam- 

 pronota in his Catalogue, not more than three seem 

 really to be known, whose synonymy is not yet 



