25. 



Plaat 16. 



In het jaar 1806 heeft A. G. Panzer in de her- 

 ziening der insecten van Dentschlands Fauna" vier 

 nieuwe geslachten van Ichneumoniden voorgesteld , 

 onder welke ook Metopius met den type Ichneumon 

 necalorins F. Dit geslacht werd door Gravenhorst 

 in het derde deel zijner w IchneumonologiaEuropaea" 

 overgenomen en in rang gelijk gesteld met Pimpla 

 en andere groote groepen op grond van deze ken- 

 merken: het acbterlijf is zittend, gewelfd op den 

 rug, rnw; het schildje is vierhoekig met scherpe 

 achterhoeken ; de legboor is verborgen. Een zeer 

 belangrijk kenmerk van de meeste soorten is boven- 

 dien de uitholling van het aangezigt. Het geslacht 

 werd vervolgens door alle schrijvers over parasitische 

 Hymenoptera aangenomen en is ook zeer natuurlijk 

 en scherper dan menig ander begrensd. Het telt 

 12 of 13 vertegenwoordigers in Europa en eene 

 tamelijke hoeveelheid in Oost Indie , waarvan som- 

 migen nog onbeschreven. 



Fabricius kende 2 soorten en beschreef er 3 , want 

 zijn Ichn. micratorius en necalorins zijn beide sexen 

 van de eene soort en zijne Pimpla denlala is de andere. 

 Bij de synonymic van dit geslacht moet voorts in 

 het oog gehouden worden dat Mel. sicarius Grav. 

 dezelfde is als Met. disseclorius Panz. en Met. circum- 

 cinclns Forst. dezelfde als Met. nasutus Gir. Wesmael 

 beschreef drie nieuvve soorten uit Belgie, vervolgens 

 Forster 2 uit Akeu en 3 uit het zuiden van Frank- 

 rijk , onder welke echter de zoo even genoemde 

 circumcinclus. In zeker Jahresbericht (jaar?) heeft 

 Th. Hartig eene soort onder den naam Scrobiculalus 

 beschreven; of deze met een der soorten van Wes- 

 mael en Forster zamenvalt, is mij onbekend ge- 

 bleven ; de korte beschrijving bij Ratzeburg doet 

 echter vermoeden dat zij identiek kan zijn met 

 Wesmael's Fuscipennis. 



Eindelijk werd door den Rev. T. A. Marshall in 

 the Entomologist's Annual voor 1874 eene bepaalde- 



* De anders zoo uaauwkeurige beschrijver Holmgren zegt in zijne 

 kenmerksopgave van Metopius (Monoyr. TrypTim, Suec. p. 372): 

 Tibiae posticae unicalcaratae . Hoe hij daartoe gekomen is , blijft 

 mij eatwgrypelyk ; cr zijn duidelijk twee sporen aau elkcu achteischeen. 



Plate 16. 



In the year 1806 A. G. Panzer in his critical 

 Revision of the German Insect-fauna distinguished 

 four new Genera of Ichneumonidae , among which 

 was Melopius with Ichneumon necalorius F. as typical 

 species. This genus afterwards was admitted by Graven- 

 horst in the third volume of his ,, Ichneumonologia 

 Europaea" and rated with Pimpla and other great 

 genera, now reckoned to be families or at least 

 groups; this he did on account of the following 

 characters: the abdomen is sessile, convex on the 

 upperside, scabrous; the scutellum is quadrate with 

 sharp posterior angles ; the ovipositor concealed. 

 Moreover, a very notable character of most of the 

 species consists in the middle of the face being 

 concave. The genus was accepted by all subsequent 

 writers on parasitic Hymenoptera and proved to 

 be natural and more exactly limited than many 

 others l . It is represented in Europe by a dozen 

 species and in the Indian regions by a perhaps greater 

 number, of which many still require description. 



Though Fabricius knew no more than 2 species, 

 he described 3 nominal ones, his Ichn. micralorius 

 and necalorius being the two sexes of the same , 

 his Pimpla denlala, a second species. In dressing the 

 syonymy of the genus it must be borne in mind that 

 Met. sicarius Grav. is identical with Met. disseclorius 

 Panz. and Met. circumcinclus Forst. identical to Met. 

 nasutus Gir. Wesmael described three new species from 

 Belgium, and afterwards Forster two from Aix-la- 

 chapelle and three from the south of France, among 

 which the above quoted Circumcinclus. Besides these 

 Th. Hartig described in a certain Annual Report (of 

 the year?) a species under the name of Scrobicu- 

 lalus; it was impossible for me to discover whether 

 this species agrees with one of the former ones or 

 not, but the short description Ratzeburg gives of 

 it, leads to the supposition that it will prove to be 

 Wesmael's Fuscipennis. 



1 Holmgren , otherwise so accurate an author , writes iu his 

 characteristics of Netopiia (Monogr. Tryphoii. Suec. p. 372) the words 

 * Tibiae posticae miicalcaratae '. I can give the assurance that the 

 hinder-tibiae possess two spurs in every species I have observed. 



