27 



De overige voonverpen behooren tot het geslacht 

 Exelasles Grav. Dit geslacht werd door Gravenhorst 

 beschouwd een onderdeel of subgenus te zijn van 

 het Genus Banchus, dat, geheel op zich zelf staande, 

 met behoorde tot zijn Genus Ophion ; Holmgren 

 daarentegen neemt beide deze geslachten met Scolo- 

 bales in zijne familie der Ophioniden op. Men moge 

 deze zienswijze volgen, in alien gevalle zal men 

 verpligt zijn te erkennen, dat zij dan toch wel 

 degelijk behooren tot de afwijkende Genera. 



Van Banchus onderscheidt zich overigens Exelasles 

 doordien bij Ex. het achterlijf eenigzins gesteeld is, 

 de stigmata van den metathorax ovaal en de klaauw- 

 tjes ongekamd zijn , bij Banch. daarentegen het 

 achterlijf ongesteeld, de stigmata spleetvormig en de 

 klaauwtjes gekamd. 



In het algemeen zij opgemerkt dat Ex. een duide- 

 Hjk bijzonderen habitus bezit en meestal op den 

 eersten blik te ondcrscheiden is. 



Er worden in den Catalogus van Kirchner 28 

 Europeesche soorten opgenoemd , waarvan echter 

 enkelen misschien als verscheidenheden zullen moeten 

 wegvallen. Marshall's catalogus geeft voor Groot- 

 Brittanje 14 soorten op , Holmgren kent er 10 in 

 Zweden, ik 10 in Nederland. 



Twee soorten werden uit bladwesplarven geteeld, 

 namelijk Fulvipes uit Lyda campeslris en Cimbicis uit 

 Abia aenea; de andere soorten, waarvan de ont- 

 wikkeling nagegaan en opgeteekend werd, hadden 

 in rupsen gehuisd. Zoo is Ex. fornicalor een vrij 

 gewone parasiet van Noclua oleracea, zoo verderfelijk 

 in moestuinen , Ex. nigripes huist volgens Ratzeburg 

 in Bombyx lubricipeda en Noclua Abrotani , Ex. 

 fjutlatorius werd door den Heer Snellen opgekweekt 

 uit Noctua Alsines en Ex. larsalor (Osculalorius) door 

 Curtis uit Noclua Brassicae. Eene n'og onbestemde 

 soort van dit geslacht woont volgens Kaltenbach in 

 Acronijcla Aceris. 



De cocons zijn zeer langwerpige aan beide uit- 

 einden toegeronde cylinders, donker gekleurd, soms 

 zwart en altijd oudoorschijnend. Volgens eene nog 

 onuitgegeven waarneraing van C. B. Voet bestaan 

 zij uit 3 of 4 lagen zijde , die in dikte en in donker- 

 heid der klcur van buiten naar binnen afnemcn. 



part or subgenus of Ranchus, which as an indepen- 

 dent genus , dit not belong to his genus Ophion ; 

 Holmgren on the contrary places both , together with 

 Scolobales in his family of Ophionidae. I suppose 

 that those entomologists who accept his opinion , 

 nevertheless readily will agree that Banchus, Exelasles 

 and Scolobales are aberrant genera. 



The true distinctive notes between Exelasles and 

 Banchus are that in the first the abdomen is more 

 or less pedunculated , the metathoracic spiracles are 

 ovate and the claws not pectinated, whilst in the 

 second the abdomen is sessile, the spiracles linear 

 and the claws pectinated. Generally it is to be 

 observed that Exelasles has a particular habitus by 

 which it may be recognized at first sight. 



In the Catalogue of Kirchner 28 European species 

 are enumerated , some of which however will soon 

 prove to be mere varieties , and therefore are to be 

 suppressed ; Marshall's Catalogue gives 14 species 

 as British , Holmgren reckons 10 in Sweden and I 

 know 10 species in the Netherlands. 



Two of them were bred from larvae of sawflies , 

 namely Fulvipes out of Lyda campeslris and Cimbicis 

 out of Abia aenea ; the others , whose metamorphose 

 was investigated and noted , lived within cater- 

 pillars. Thus Ex. fornicalor is a common and well 

 known parasite of Noclua oleracea , that pest of 

 kitchengardens , Ex. nigripes , according to Ratze- 

 burg, lives in Bombyx lubricipeda and Noclua Abro- 

 tani ; M. Snellen bred Ex. gullalorius from Noclua 

 Alsines and Curtis Ex. larsalor (Osculalorius) from 

 Noclua Brassicae. Another species, not nearer de- 

 signed , lives on the caterpillar of Acronycla Aceris 

 according to the account of Kaltenbach. 



The cocoons are cylindrical, very long, rounded 

 at both ends , dark coloured , sometimes black , 

 always opaque. A manuscript note with figure of 

 C. B. Voet shows them to consist of 3 or 4 layers 

 of silk , gradually diminishing towards the interior in 

 consistence and in intensity of colour. 



